Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Τι πετύχαμε;

Τι πετύχαμε;

Τι πετύχαμε λοιπόν μετά από τόσους θεατρινισμούς, τηλεοπτικούς/Ιντερνετικούς λεονταρισμούς, και τη δημιουργία επικίνδυνων προσδοκιών; Και λέω επικίνδυνων λόγω της απογοήτευσης, ίσως και πιθανής οργής, ενός μεγάλου και ετερόκλητου ως προς τις προθέσεις και τις ανάγκες του τμήματος των ψηφοφόρων.

Εγώ βλέπω ότι πετύχαμε τα εξής τρία:

1) Ένα μνημόνιο με άλλο όνομα στο οποίο δε γίνεται αναφορά για συγκεκριμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Αυτό μπορεί να είναι κάτι μικρό, μπορεί είναι και τίποτα. Σημαντικό εκ πρώτης μεν, αλλά .. αντισταθμίζει τη ζημιά που υποστήκαμε δε; Πιο συγκεκριμένα, το αποτέλεσμα αυτών των ημερών καθώς και της προεκλογικής περιόδου, η οποία ξεκίνησε μήνες πριν καν τη προκήρυξη της με τη δημόσια εκμετάλλευση του πνεύματος του Συντάγματος για την εκλογή προέδρου, είναι
     α) να υστερεί το κράτος τραγικά σε έσοδα,
     β) να δανειζόμαστε τόσο καιρό πολύ ακριβότερα από το μηχανισμό ELA ,
     γ) να έχει επιστρέψει το GRExit στο τύπο "καλλιεργώντας κλίμα" στην οικονομία, και μέχρι και οι Κύπριοι είναι απέναντί μας.

2) Το μνημόνιο δε σκίστηκε με ένα νόμο και σε μία μέρα, ούτε οι αγορές βαράνε στο ρυθμό του ζουρνά. Τουναντίον, "αποκτήσαμε" "βιώσιμο" χρέος..

3) Μας έφυγαν οι προηγούμενοι, διότι έβαζαν μόνο φόρους και δεν έκαναν παρά τις ελάχιστες ως προς την αξία τους μεταρρυθμίσεις (π.χ. κανένα επάγγελμα δεν άνοιξε), αλλά μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο
     α) Ενας οπαδός του κρατισμού, των αθρόων προσλήψεων, παλαιοκομματιστής Πρόεδρος. Πιο συστημικός πεθαίνεις όπως είπε και ενας φίλος. Μια εκ των χειρότερων επιλογών και συμβολισμών που θα μπορούσαν να αποδοθούν απλώς και μόνο στο ότι προσέλαβε 800 χιλ. στο δημόσιο με τη γνωστή συνέντευξη, και επειδή άφησε την Αθήνα να καεί.
     β) Ένας υπουργός παιδείας που δηλώνει με θράσος οτι η αριστεία είναι ρετσινιά και ότι ένας νόμος, ο γνωστός Νόμος πλαίσιο/Διαμαντοπούλου, των 250 και κάτι βουλευτικών ψήφων πρέπει να καταργηθει (εδώ έχει ενα δίκιο αν προχωρήσει, διότι όσοι ψηφίζουν πρέπει να μάθουν να διαβάζουν τα προγράμματα των κομμάτων, τα οποία ΔΕΝ είναι μονοθεματικά).
     γ) Έναν υπουργό (κ. Λαφαζάνη) που απαιτεί (!!!) μετοχές στον αγωγό, χωρίς χρήματα φυσικά, και τρώει απλώς κατάμουτρα πόρτα απο τους Αζέρους,
     δ) Έναν ΠΑΣΟΚο υπουργό (κ. Κουρουπλή) υγείας που στέλνει όσους έχουν ΕΟΠΥΥ μόνο στα νοσοκομεία λες και υπάρχει υποδομή. Όχι, αυτό δεν σημαίνει δωρεάν κάλυψη, αλλά ταλαιπωρία επί πληρωμή εισφορών και μήνυμα προς τους ιδιώτες ότι είτε κλείνετε, είτε ό,τι άλλο μπορεί να χωρέσει η φαντασία μας.
     ε) Μια Βαλαβάνη που χαρίζει τα μισά χρέη χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, διότι όσοι πληρώναμε (ακόμα κ με θυσίες) είμαστε κορόιδα. Κάποιοι ίσως πούλησαν ακίνητα, αυτοκίνητα, μείωσαν το βιοτικό τους επίπεδο από επιλογή και χωρίς να έχουν φυγαδεύσει Ευρώ έξω κ.ο.κ., για να μην έχουν χρέη στην εφορία. Αν θες να βοηθήσεις τους έχοντες αδυναμία, βάζεις εισοδηματικά κριτήρια στην όποια ρύθμιση. Η παρούσα παραβιάζει το πνεύμα της φοροαποδοτικής ικανότητας όπως αυτή περιγράφεται στο Σύνταγμά μας.
    ζ) Για το τέλος κρατώ εναν υπουργό άμυνας που δε το έχει σε τίποτα με δήλωση του να προκαλέσει Κούγκι-κο επεισόδειο, απλά και μόνο για να ικανοποιήσει το ακροατήριο του ή και τους οπαδούς της νέας - πληθωρικής όσο ποτέ άλλοτε - Δραχμής. Ευτυχώς που ο ΥπΕξ, αν και με ίδια μυαλά, φαίνεται να διαθέτει τουλάχισον (πολύ) μυαλό.

Το μόνο στο οποίο ελπίζω είναι αλλαγές στο Δημόσιο. Δε ξέρω, περιμένω/ελπίζω να δω, π.χ. ότι το φοροεισπρακτικό σύστημα θα δουλέψει καλύτερα και η δικαιοσύνη τόσο με τη στενή, όσο και την ευρεία έννοια. Και όλα αυτά διότι ίσως έχω την αυταπάτη ότι κάτι το εν μέρει καινούργιο (βγάζω το 50% του βαθέως ΠΑΣΟΚ εκτός) είναι ακόμα αθώο. Επίσης, ελπίζω και σε αποκρατικοποιήσεις, διότι - μη γελιόμαστε - μόνο αυτή η κυβέρνηση μπορεί να το κάνει χωρίς συνδικαλιστικό αντάρτικο.

Τέλος, εύχομαι ότι δε θα αρχίσουν οι αποδόσεις ιθαγενειών από ιδεοληψία ή σκοπιμότητα πελατείας ψήφων μιας και το δημόσιο ποτέ ξανα δε θα χωρέσει τόσο κόσμο. Δεν είναι θέμα γούστου, είναι  θέμα ουσίας, κάποιοι θα ελεγαν και επιβίωσης βάσει της γεωπολιτικής και γεωγραφικής ιδιαιτερότητας της Ελλάδας από βορρά, νότο και ανατολή. Διότι άλλο η Σκανδιναβία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και άλλο η Ελλάδα, η Βουλγαρία, ακόμα και χώρες όπως η Ιταλία.


Εύχομαι να μην έρθει και πάλι εκείνη η στιγμή που θα φωνάξουμε, έστω και υποσυνείδητα, "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΣΟΚ".





Σημ. συντάκτη: Το παρόν κείμενο αφορά προσωπικές σκέψεις και απόψεις, και σε καμία περίπτωση δεν εκθέτουν ή εκφράζουν τις απόψεις των φίλων και συνεργατών που συνδιαχειριζόμαστε το παρόν BLOG.

1 σχόλιο:

Ξενοφών Βασιλάκος είπε...

Σχετικό άρθρο στο bloomberg.com -> http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-02-20/scoreboard-here-s-what-each-side-got-in-the-greece-negotiations?preview=true