Επιστολή προς τον πρύτανη του Ε.Μ.Π

Την Τρίτη 17/1 το Ε.Μ.Π έμεινε κλειστό, κατά κύριο λόγο ως αντίδραση στο μέτρο της εφεδρείας (δείτε την απόφαση εδώ http://t.co/uVRGFmMB). Δεδομένου ότι το μέτρο έχει πλέον καταργηθεί το ακόλουθο email εστάλη στον πρύτανη του Ε.Μ.Π



Αξιότιμε κ. Πρύτανη, Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη που απευθύνομαι σε εσας για μια απόφαση της συγκλήτου στην οποία απείχατε, αλλά μιας και δεν ανήκω στην κοινότητα του ΕΜΠ δυσκολεύομαι να βρω κάποιο τρόπο επικοινωνίας με τα υπόλοιπα μέλη της συγκλήτου.

Ο λόγος που σας γράφω είναι επειδή διαπίστωσα πως με απόφαση σας (της συγκλήτου) το ΕΜΠ θα παραμείνει κλειστό αντιδρώντας στο μέτρο της εφεδρείας. Αναρωτιέμαι ποιο είναι το σκεπτικό αυτής της απόφασης δεδομένου ότι η ίδια η κυβέρνηση δήλωσε πως το μέτρο δεν ήταν πετυχημένο και ως εκ τούτου το εγκαταλείπει.

κ. Πρύτανη, στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε ευελπιστώ το πανεπιστήμιο να παίξει ένα καταλυτικό ρόλο για την έξοδο της χώρας από το τούνελ. Αν όντως η σύγκλητος ενός εκ των κορυφαίων ιδρυμάτων της χώρας έχει διαπιστώσει πως οι κυβερνητικές δηλώσεις για το θέμα τις εφεδρείας όχι μόνο δεν εφαρμόζονται αλλά απειλούν και το ελληνικό πανεπιστήμιο, τότε οφείλει να καταγγείλει και να υποδείξει τις συγκεκριμένες ενέργειες. Αν όμως αυτή ήταν μια ενέργεια στα πλαίσια του στείρου "συνδικαλιστικού" αγώνα, τότε βάζει ακόμη ένα στίγμα στην εικόνα του ελληνικού πανεπιστημίου και αποστρέφει τον κόσμο από τα αληθινά προβλήματα του πανεπιστημίου.

κ. Πρύτανη, πιστεύω πως ο κόσμος περιμένει από την ακαδημαϊκή κοινότητα να αναδείξει με την αντικειμενικότητα που διέπει έναν επιστήμονα τα προβλήματα που μας έχουν οδηγήσει ως εδώ και να προτείνει λύσεις σε αυτά. Η ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να ηγείται ενός κύματος αλλαγής και όχι να σέρνεται πίσω από ένα ρεύμα κομματικοποιημένης, συντεχνιακής και μυωπικής αντίδρασης. Η κοινωνία περιμένει από εμάς και δράση.

Με εκτίμηση
Νίκος Φωτίου Υ.Δ Ο.Π.Α

Επιστολή στον δήμαρχο Πειραιά

Επιστολή στον δήμαρχο Πειραιά με αφορμή την αντίδραση του στην κατασκευή monorail που θα διασυνδέει τις πύλες του ΟΛΠ (http://athenstransport.com/2012/01/10/monorail/)

κ. Δήμαρχε

Σαν φοιτητής ήμουν για χρόνια τακτικός χρήστης του λιμανιού του Πειραιά. Όλα αυτά τα χρόνια μας ταλαιπωρούσε η έλλειψη ενός μέσου που να μας πηγαίνει από τον σταθμό του ΗΣΑΠ και του ΟΣΕ στην αποβάθρα του πλοίου μας. Οι μόνοι που ήταν ευτυχισμένοι με αυτή την κατάσταση ήταν οι οδηγοί ταξι που μας έγδυναν για μερικές εκατοντάδες μέτρα. Όση λοιπόν μεγάλη είναι η χαρά που βλέπω ότι επιτέλους δρομολογήθηκε η κατασκευή ενός Monorail, ακόμη πιο μεγάλη είναι η έκπληξη μου διαβάζοντας την δήλωση σας "δεν πρόκειται να δεχθεί την παραχώρηση του λιμανιού σε κάθε λογής συμφέροντα που δρουν και λειτουργούν χωρίς κοινωνική λογοδοσία και διαφάνεια".

 Αν έχετε στοιχεία καταθέστε τα και κάντε τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να γίνει επιτέλους αυτό το απολύτως αναγκαίο έργο. Αν όμως κάνετε την κλασική στείρα αντιπολίτευση το κουβαδάκι σας και σε άλλη παραλία. Δεν είναι το λιμάνι τόπος για να εξασκήτε τα μικροκομματικά σας παιχνίδια. Ο κόσμος έχει κουραστεί να παίζετε στις πλάτες του.

 Με εκτίμηση Νίκος Φωτίου

Όλοι κρύβουν ένα Κίμωνα μέσα τους.

Οι νόμοι στην Ελλάδα είναι για να την πατάνε οι άτυχοι. Ο κύριος της φωτογραφίας δυστυχώς δεν είναι βουλευτής για αυτό αποδέχεται-με πόνο καρδιά-την κλήση αλλά προς θεού όχι την αφαίρεση πινακίδων.

Προς τους πολιτικούς "που τα έλεγαν από παλιά"

Από το 2009 και μετά, διάφοροι επαγγελματίες πολιτικοί της μεταπολίτευσης έχουν υιοθετήσει μια ρητορική υποστήριξης της πολιτικής τους ύπαρξης λέγοντας διάφορα ωραία του τύπου "εγώ τα έβλεπα" ή "εγώ τα έγραφα" ή "εγώ τα έλεγα από νωρίς". Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα στο μυαλό μου είναι η κ. Μπακογιάννη ("τα έλεγα/έβλεπα όσο κυβερνούσε ο Καραμανλής"), ο κ. Σκανδαλίδης ("από το 1996 έλεγα ότι το ΠΑΣΟΚ έχει προσπεραστεί από την κοινωνία και τις ανάγκες της") και πρόσφατα τον κ. Πάγκαλο (για το "όλοι μαζί τα φάγαμε" είπε ότι τα λέει από το 1985 σε άρθρα του στις εφημερίδες).

Αν βάλετε πόσοι άλλοι πολιτικοί έχουν πει κατά καιρούς "τα έβλεπα/τα έλεγα", σχεδόν θα φτάσουμε σε ένα σημείο που η πλειοψηφία των πολιτικών θα δηλώσει ότι "τα έβλεπε/τα έλεγε". Αν είναι έτσι, πως φτάσαμε ως εδώ ρε παιδιά;

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το μόνο που σκέφτεστε αγαπητοί πολιτικοί είναι η επανεκλογή σας. Και επειδή τα λεφτά τέλειωσαν, τώρα θέλετε να υιοθετήσετε το προφίλ του υπεύθυνου ανθρώπου που τα έβλεπε και τα έλεγε ακόμα και την περίοδο των παχέων αγελάδων. Ακόμα και αν σας πιστέψουμε ότι τα βλέπατε/τα λέγατε, γιατί να σας ξανα-ψηφίσουμε; Με την δήλωση ότι τα βλέπατε/λέγατε, εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεστε ότι είστε ανίκανοι: δεν μπορέσατε να πείσετε για την σπουδαιότητα της κατάστασης τότε, απλά πηγαίνατε με το ρεύμα.

Άρα, ας υποθέσουμε ότι δεν είστε ψεύτες και καιροσκόποι, αλλά είχατε δει το τι έρχεται. Το γεγονός ότι δεν κάνατε κάτι, σημαίνει ότι δεν το κάνατε καλά της δουλειά σας. Ό,τι και από τα 2 να ισχύει, προσωπικά με πείσατε για την ακαταλληλότητα σας να ηγηθείτε του τόπου. Ο τόπος χρειάζεται νέα πολιτική ηγεσία: νέα πρόσωπα, με βιογραφικό και εμπειριά (να έχουν κολλήσει ένσημα κοινώς) και όχι ανακάτεμα της τράπουλας με τα παιδιά του κομματικού σωλήνα.

Ένας εκ των τεσσάρων (δεν ξέρω αν είμαι ο κούκος ή όχι όμως)

1973-2011: «Εδώ Πολυτεχνείο!-Αιδώ Πολυτεχνείο!»

Ξενοφών Βασιλάκος, Βαγγέλης Δούρος, Νίκος Φωτίου

Υποψήφιοι Διδάκτορες στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Αλήθεια, τι (και πώς) γιορτάζουμε στις (τη) 17 Νοεμβρίου; Το κεντρικό κτήριο του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών παρέμεινε κλειστό 15-17 Νοεμβρίου http://www.aueb.gr/pages/news/anakoinosi_item.php?catid=2&index=1 με τις δυνάμεις της αστυνομίας να αναλαμβάνουν τη φύλαξή του (προστατεύοντάς το από ποιους;). Η Υπουργός Παιδείας αρνήθηκε να καταθέσει στεφάνι στο ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου επειδή «…- με τις συνθήκες που δημιουργούν εδώ και χρόνια οι εκτός δημοκρατικών ορίων ενέργειες δυναμικών μειοψηφιών- δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να γίνονται καταθέσεις στεφάνων με τη συνοδεία είτε της αστυνομίας είτε των κομματικών υποστηρικτών» http://www.minedu.gov.gr/grafeio-typou/deltia-typoy/16-11-11-dilosi-tis-ypoyrgoy-paideias-gia-tin-38i-epeteio-toy-polytexneioy.html. 7000 αστυνομικοί περιπολούσαν στους δρόμους για την αποφυγή επεισοδίων. Η νεολαία του ΠΑΣΟΚ δίνει μάχη για τη διατήρηση του λάφυρού της, της ματωμένης σημαίας της εξέγερσης. Εικόνες τουλάχιστον θλιβερές…

Πριν 38 χρόνια άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους διεκδικώντας ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Και τώρα; Τώρα ο φόβος των επεισοδίων δε μας επιτρέπει να αφήσουμε ανοιχτά τα Πανεπιστήμια για να τους τιμήσουμε!

Μήπως τελικά δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση στο ψωμί; Μήπως επιτρέψαμε σε διάφορες κοινωνικές ομάδες να αναλάβουν «εργολαβικά» μας «σώσουν»; Μήπως είναι που κάποιοι πάση θυσία πρέπει να παρουσιαστούν ως μνημειώδες κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου; Η ουσία είναι μία: χρειαζόμαστε ένα «νέο Πολυτεχνείο»! Ένα Πολυτεχνείο που θα αποβάλλει και θα περιθωριοποιήσει τις χούντες της καθημερινότητάς μας, των ονείρων μας, των δικαιωμάτων μας. Ένα Πολυτεχνείο που θα απελευθερώσει τις δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου, τοποθετώντας στο περιθώριο τους φασίστες της διπλανής πόρτας που καπηλεύονται κάθε εκδήλωση παιδείας και ελευθερίας.

Οι αγώνες των «ανώνυμων» Ελλήνων που βροντοφώναξαν «κάτω η Χούντα» πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Οι απλοί αυτοί αγωνιστές αποσύρθηκαν από το προσκήνιο αρνούμενοι να εξαργυρώσουν τον  ηρωισμό τους. Άφησαν έτσι πεδίο δόξης λαμπρό για τους άλλους «αγωνιστές» να μιλάνε εξ ονόματός τους/μας. Και εμείς παρατηρούμε αποσβολωμένοι κάθε λογής (κακώς εννοούμενη) συντεχνία (συνδικαλιστές, αντιεξουσιαστές, κομματικές νεολαίες, κατ’ επάγγελμα αντιπρόσωποι του έθνους) να διαμαρτύρεται και να διεκδικεί για εμάς χωρίς εμάς: Οι επί παντός επιστητού φωνές τους όμως δε μας εκφράζουν, για αυτό πρέπει να έρθει η ώρα που θα ακουστούν οι δικές μας φωνές. Αντλώντας δύναμη από τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για κάτι καλύτερο, δεν μπορεί παρά να έρθει η ώρα που θα φωνάξουμε και εμείς το δικό μας «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Ίσως αυτή τη φορά όχι με αυτή τη σειρά

Παραλειπόμενα της (Μη) Αντιμετώπισης των Καταλήψεων στα Πανεπιστήμια

Ξενοφών Βασιλάκος, Βαγγέλης Δούρος, Νίκος Φωτίου
Υποψήφιοι Διδάκτορες στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Είμαστε Υποψήφιοι Διδάκτορες στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ο.Π.Α.). Με αφορμή την πρόσφατη μηνιαία κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του Ο.Π.Α. από ορισμένους φοιτητές και μη φοιτητές, μέλη του αυτοαποκαλούμενου «φοιτητικού κινήματος των καταλήψεων» που αντιδρούν στο νέο νόμο πλαίσιο για την παιδεία (καίτοι η πλειονότητα αυτών είναι εμφανές ότι δεν έχει διαβάσει ούτε άρθρο του), θα θέλαμε να αναδείξουμε μια σειρά από προβλήματα που έπονται αυτού του επαναλαμβανόμενου φαινομένου.

Η διαχρονική αντίθεσή μας στην «παράδοση» των καταλήψεων στα Πανεπιστήμια είναι επί της αρχής, συνεπώς δε σχετίζεται με την ουσία και το πλαίσιο των αιτημάτων της κατάληψης. Κάθε μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας δικαιούται να έχει τις ενστάσεις του για οποιοδήποτε θέμα αισθάνεται ότι τον αφορά. Ουδείς όμως δικαιούται να προχωρά στη συστηματική παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργίας του Πανεπιστημίου στο όνομα της εκάστοτε διαφωνίας του. Η δε προσπάθεια νομιμοποίησης των καταλήψεων με το επιχείρημα ότι έτσι αποφάσισε η πλειοψηφία των φοιτητών δια της Γενικής Συνέλευσης των Φοιτητών, είναι ανάξια σοβαρής κριτικής.

Δυστυχώς όμως, η φαρέτρα των επιχειρημάτων που δικαιολογεί το χαρακτηρισμό των καταλήψεων των δημόσιων χώρων όπως τα Πανεπιστήμια ως παράνομη, άνομη και στερούμενη κάθε ηθικής βάσης χάνει τη βαρύτητά της από τη στιγμή που το ίδιο το κράτος και οι αρχές των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων διαχρονικά ανέχονται με έμμεσο πλην σαφή τρόπο τις καταλήψεις. Όταν η κατάληψη πνέει τα λοίσθια, εμφανίζονται ως από μηχανής θεοί οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων καθησυχάζοντας τους φοιτητές ότι θα γίνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να βρεθεί μια λύση ώστε το εξάμηνο να ολοκληρωθεί αισίως και η εξεταστική να πραγματοποιηθεί κανονικά. Ανεξάρτητα από τη διάρκεια της κατάληψης, μια εβδομάδα είναι σχεδόν πάντα αρκετή για να γίνουν «στοχευμένες» αναπληρώσεις μαθημάτων και να ολοκληρωθεί η «αναγκαία» ύλη. Όταν δε οι καταλήψεις πραγματοποιούνται την περίοδο του Σεπτεμβρίου, δε χρειάζεται καν να προχωρήσουν τέτοιου είδους διευθετήσεις. Απλώς, η έναρξη του χειμερινού εξαμήνου μετατίθεται όσες εβδομάδες χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η εξεταστική. Σχετικές εγκύκλιοι από το Υπουργείο Παιδείας (που ισχύουν για τελευταία φορά… μέχρι την επόμενη) κάμπτουν πιθανές αντιρρήσεις και των τελευταίων απρόθυμων να συμπράξουν στην «αναίμακτη» επίλυση του ζητήματος. Οι ενέργειες αυτές μάλιστα θεωρούνται σε τέτοιο βαθμό φυσιολογικές, ώστε όταν κάποια μέλη της Γενικής Συνέλευσης εκφράσουν ενστάσεις εγκλωβίζονται στα γραφεία τους μέχρι να αλλάξουν γνώμη!

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι αυτή η κλασσική αντιμετώπιση των καταλήψεων έχει μια σειρά από δυσάρεστες παρενέργειες. Το φαινόμενο αυτό διαιωνίζεται καθώς για οποιαδήποτε αιτία και αφορμή το Πανεπιστήμιο μπορεί να καταληφθεί χωρίς αυτό να επισύρει συνέπειες σε αυτούς που στηρίζουν τέτοιες ή παρόμοιες ενέργειες. Οι εξετάσεις express και οι ταχύρρυθμες αναπληρώσεις είναι μόνο φαινομενικά επωφελείς για τους φοιτητές, μιας και τα κουτσουρεμένα εξάμηνα οδηγούν σε κουτσουρεμένες γνώσεις και κουτσουρεμένα πτυχία. Όσο για το ερευνητικό έργο, είναι περιττό να αναφερθεί πόσο πλήττεται κατά την διάρκεια των καταλήψεων. Αυτά όμως δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Το χειρότερο όλων είναι πως παραδίδοντας ουσιαστικά τα κλειδιά σε αυτές τις ομάδες των φοιτητών−και μη φοιτητών−το Πανεπιστήμιο διασύρεται, δείχνει την εικόνα ενός θεσμού που έχει χάσει τον έλεγχο, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα από την κοινωνία τα πραγματικά και ουσιαστικά προβλήματά του, φιμώνοντας την ίδια στιγμή τις υγιείς δυνάμεις που έχουν «κάτι να πουν».

Πιστεύουμε σε ένα ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Με τον όρο «ανοιχτό» δεν εννοούμε απλώς ένα Πανεπιστήμιο με ανοιχτές θύρες ώστε η εκπαιδευτική και η ερευνητική διαδικασία να συνεχίζεται απρόσκοπτα. Αλλά ένα Πανεπιστήμιο με ανοιχτά μυαλά, απαλλαγμένα από κάθε είδους οπαδικές παρωπίδες. Ένα Πανεπιστήμιο χωρίς συντεχνιακούς συμβιβασμούς και ημίμετρα. Ένα Πανεπιστήμιο που θα διαμορφώσει την κοινωνία και θα δείξει το δρόμο για την πρόοδο της χώρας. Οι καιροί ου μενετοί. Είθε να το συνειδητοποιήσουμε πριν να είναι πολύ αργά.

Σημειώσεις:

• Το άρθρο είναι διαθέσιμο σε .pdf στο http://mm.aueb.gr/~douros/articles/paraleipomena_katalipsewn.pdf
• Το άρθρο δημοσιεύτηκε στo Greek University Reform Forum
  
• Το άρθρο αναδημοσιεύτηκε από το blog "Μια μαργαρίτα στο σχολείο" και από την ηλεκτρονική εφημερίδα "Ρωμιοί"
  

Προϋπολογισμός του 2012 και πολιτικάντηδες

Χτες, μεταξύ άλλων, η κυβέρνση ανακοίνωσε ότι ο προϋπολογισμός του 2012 θα είναι έτοιμος και ψηφισμένος πριν το τέλος Οκτώβρη. Νωρίτερα απ' ότι συνήθως, ως ένδειξη ότι η Ελλάδα κάνει την δουλειά της και τιμά την συμφωνία με την τρόικα. Και μάλιστα, ήρθαν σε επικοινωνία με τον Σαμαρά ο οποίος -δόθηκε να εννοηθεί- ότι συμφώνησε σε γενικές γραμμές.

Τι σημαίνει κατ' εμε αυτό; θέλουν να κάνουν εκλογές το Νοέμβριο, έχοντας εξασφαλίσει πολιτικό άλλοθι (τόσο Πασοκ όσο και ΝΔ) ότι η οικονομική πολιτική είναι εναρμονισμένη με το μνημόνιο. Αν το Πασοκ ξαναεκλεγεί, τότε συνεχίζει τα ίδια. Αν εκλεγεί η ΝΔ, τότε θα πει οτι θα εφαρμόσει το ψηφισμένο προϋπολογισμό και είναι υποχρεωμένη να τιμήσει τη συμφωνία με την τρόικα (αυτό είπαν και στην Πορτογαλία οι επόμενοι).

Γιατί να γίνουν εκλογές τότε, εφόσον θα συνεχιστεί η ίδια πολιτική; γιατί στο Πασόκ ξέρουν (και το βλέπουν) ότι αν συνεχίσει μόνο τουμ τότε σε 2-3 χρόνια θα διαλυθεί πολιτικά και παράλληλα η ΝΔ -παίζοντας την δήθεν αντιπολίτευση- θα ενδυναμωθεί. Οι πολιτικάντηδες του Πασόκ δεν θέλουν να καταστραφούν πολιτικά. Στην ΝΔ δεν θέλουν να χρειαστεί να κυβερνήσουν για να μην φθαρούν. Παίξανε το αντι-μνημονιακό παραμύθι, ζητάνε εκλογές, αλλά τον προυπολογισμό του 2012 μάλλον θα τον τηρήσουν γιατί ξέρουν ότι δεν πάει αλλιώς. Και μάλλον ο προϋπολογισμός αυτός θα κόβει πολύ από το Δημόσιο.

Για να δούμε πόσο έξω θα πέσω...