Μήπως μας λείπει ένα καλό παράδειγμα;

Στην Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια στο ύψος του Βενέτη, υπάρχει μια διάβαση πεζών που διασχίζει κάθετα το δρόμο. Σε αυτή την διάβαση, ριψοκίνδυνοι πεζοί μπορούν να "διασκεδάσουν", δοκιμάζοντας να περάσουν τον δρόμο, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη τους στα ύψη.

Σήμερα το βράδυ λοιπόν περνούσα με το αυτοκίνητο μου από αυτό το σημείο. Η κίνηση ήταν ελαφριά. Βλέπω στην άκρη του δρόμου μερικούς πεζούς να περιμένουν στην διάβαση και σταματάω. Βλέπω από τον δεξί μου καθρέφτη, ένα αμάξι να έρχεται. "Τους έφαγε, τώρα" σκέφτηκα, αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη ο οδηγός κοκαλώνει! Οι πεζοί διασχίζουν τον δρόμο και χαιρετάνε. Κοιτάζω τον καθρέφτη μου, και 2 αμάξια πιο πίσω μου, βλέπω τον οδηγό που κανονικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει ήδη τα κορναρίσματα, να σταματάει και αυτός με την σειρά του για να αφήσει κάποιους άλλους πεζούς να περάσουν!

Να ήταν που ήταν γλυκιά η βραδιά; Να ήταν το ολόγιομο φεγγάρι; Δεν ξέρω για ποιο περίεργο λόγο αλλά η Πατησίων για 30 δευτερόλεπτα έγινε ένας Ευρωπαϊκός δρόμος!

Και αν δεν είχα σταματήσει; Μήπως τελικά δεν ισχύει το "γιατί να το κάνω αφού δεν το κάνει κανείς", και πρέπει να το αντικαταστήσουμε "ας το κάνω γιατί κάποιος που θα με δει θα κάνει το ίδιο"; Μήπως τελικά αυτό που μας λείπει είναι ένα καλό παράδειγμα;

Περιμένοντας (σ)το Ασανσέρ

Το γραφείο μας βρίσκεται Ευελπίδων 47Α & Λευκάδος 33 στην Κυψέλη. Το κτίριο αποτελείται από 9 ορόφους. 6 όροφοι χρησιμοποιούνται από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ). Το κτίριο αποτελεί το κεντρικό σημείο διεξαγωγής των μαθημάτων των 11 μεταπτυχιακών προγραμμάτων πλήρους φοίτησης και των 14 μεταπτυχιακών προγραμμάτων μερικής φοίτησης του ΟΠΑ . Στεγάζονται επίσης τα μέλη διοικητικού και γραμματειακού προσωπικού των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, υπάρχουν γραφεία αρκετών μελών ΔΕΠ, ερευνητικά εργαστήρια μεταπτυχιακών φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων. Όπως αντιλαμβάνεστε, χρησιμοποιούν τους χώρους αυτούς πολλοί άνθρωποι.

Επιπρόσθετα, 3 όροφοι του κτιρίου χρησιμοποιούνταν από τη ΙΘ’ ΔΟΥ Αθηνών, η οποία τους τελευταίους μήνες συγχωνεύτηκε με τη ΚΓ’ ΔΟΥ Αθηνών και τη ΙΓ’ ΔΟΥ Αθηνών. Η νέα ΔΟΥ εξυπηρετεί επί καθημερινής βάσεως εκατοντάδες πολίτες.

Το καλό νέο είναι ότι στο κτίριο υπάρχουν 3 φρεσκοβαμμένα ασανσέρ χωρητικότητας 8 ατόμων το καθένα, αριθμός ικανοποιητικός για να εξυπηρετήσει την προσέλευση ακόμη και στις ώρες αιχμής. Το κακό νέο είναι ότι η πιθανότητα να λειτουργούν και τα 3 ασανσέρ ταυτόχρονα είναι αντίστοιχη με την πιθανότητα να πας σε ένα μπαρ (που απαγορεύεται δια νόμου το κάπνισμα) και να μην καπνίζουν οι θαμώνες εντός του.

Υπάρχουν μεγαλύτερες (αλλά όχι μεγάλες) πιθανότητες να δουλεύουν 2 από τα 3 ασανσέρ και ακόμη μεγαλύτερες πιθανότητες να δουλεύει 1 από τα 3 ασανσέρ. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι εικόνες όπως αυτής της φωτογραφίας...

Παρουσιάζονται δε διάφορα σουρεαλιστικά φαινόμενα στοχαστικής συμπεριφοράς των ασανσέρ: Το τελευταίο διάστημα, ένα ασανσέρ (αν παρ’ ελπίδα λειτουργεί) ανεβαίνει κανονικά μέχρι τον 8ο όροφο, αλλά για να φτάσει στον 9ο πρέπει κάποιος να το καλέσει από τον 9ο όροφο (αν πατήσεις το κουμπάκι μέσα στο ασανσέρ, δε φτάνει στον 9ο ποτέ)! Ένα άλλο ασανσέρ (αν παρ’ ελπίδα λειτουργεί) κατεβαίνει μέχρι τον 1ο όροφο, αλλά για να φτάσει στο ισόγειο πρέπει κάποιος να το καλέσει από το ισόγειο (αν πατήσεις το κουμπάκι μέσα στο ασανσέρ, δε φτάνει στο ισόγειο ποτέ)! Παράλληλα, επί καθημερινής βάσεως, είναι πολύ πιθανό να εγκλωβιστείς μέσα σε κάποιο ασανσέρ, να βρεθείς σε ένα ασανσέρ που να σταματήσει σε έναν όροφο αλλά να μην μπορείς να ανοίξεις την πόρτα, να βρεθείς σε ένα ασανσέρ που η πόρτα ανοίγει στο μέσο 2 ορόφων κλπ.

Το φαινόμενο με τα χαλασμένα ασανσέρ δεν είναι τωρινό, ούτε χτεσινό, ούτε προχτεσινό. Με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση παρουσιάζεται τουλάχιστον από το 2007 που είμαστε στο κτίριο αυτό. Έχουν αλλάξει οι συντηρητές των ασανσέρ, έχουν αλλάξει τα πρυτανικά σχήματα του ΟΠΑ, έχουν (ίσως) αλλάξει οι διοικήσεις των εφοριών, η κατάσταση όμως δε βελτιώνεται. Αδιαφορία; Διαφορετικές προτεραιότητες; Πλημμελής συντήρηση; Μη επιδιορθώσιμη βλάβη;... Ουδείς αισθάνθηκε την ανάγκη να μας ενημερώσει. Οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και όσοι θέλουν να εξυπηρετηθούν θα πρέπει να το πάρουν απόφαση ότι ο συντομότερος τρόπος για να φτάσουν στον προορισμό τους είναι από τις σκάλες- όπως τότε που δεν υπήρχαν ασανσέρ. Ευκαιρία για γυμναστική για όσους πήραν πρόσφατα κιλά ;-)…

Βαγγέλης Δούρος, Νίκος Φωτίου

Ο φερετζές του υποκριτή

Να ξεκαθαρίσω το εξής: δεν υπάρχει περιούσιος λαός, όλοι γεννιόμαστε ίσοι, με τα ίδια δικαιώματα, υποχρεώσεις και δυνατότητες. Και αυτή την ισότητα πρέπει να την διεκδικούμε και να την υπερασπιζόμαστε. Υπό αυτό το πρίσμα ο Κατίδης πρέπει να τιμωρηθεί.

Από την άλλη οι αντιδράσεις για αυτό το περιστατικό είναι για γέλια και για κλάματα, από την απόφαση της ΕΠΟ, που συνεδρίασε άρον άρον μετά τον αγώνα, μέχρι τις ανακοινώσεις τον κομμάτων.

Μπορεί να ανεχόμαστε ένα χρεοκοπημένο, πουλημένο, στημένο πρωτάθλημα, μπορεί η αλητεία των "οργανωμένων" να εκφράζεται κάθε στιγμή με τον πιο βίαιο τρόπο με την ανοχή κράτους και ομάδων, μπορεί η μέση οικογένεια να φοβάται να στείλει το παιδί της στο γήπεδο, μπορεί ο 18χρονος ντοπαρισμένος παίχτης της ΑΕΚ Αρκούδας να τιμωρήθηκε με μόλις 10 μήνες ποινή (με προοπτική να γίνει ακόμη μικρότερη), ο Κατίδης όμως δεν θα περάσει.

Μπορεί ο αθλητισμός μας να έχει γίνει διεθνώς ρεζίλι με τα κρούσματα ντόπινγκ, και τα δήθεν τρακαρίσματα, μπορεί οι ντοπαρισμένοι αθλητές να παίζουν ακόμη σε σποτάκια της ΕΡΤ για τον "περήφανο ελληνικό αθλητισμό" και να απολαμβάνουν ακόμη τις παροχές του κράτους,   μπορεί οι πισίνες να κλείνου η μία μετά την άλλη λόγω έλλειψης χρημάτων, μπορεί οι εθνικές μας να ταξιδεύουν με λεφτά από την τσέπη τους, σύμφωνα όμως με την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ:

 "Ο ναζιστικός χαιρετισμός του νεαρού ποδοσφαιριστή Γιώργου Κατίδη θα εικονογραφήσει μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, ως η μέγιστη προσβολή στις ανθρώπινες και αθλητικές αξίες και ως πρόκληση στη συλλογική μας μνήμη"

Ο Κατίδης έπρεπε να τιμωρηθεί. Πρέπει να τιμωρηθούν όμως και όλοι αυτοί οι υποκριτές που δήθεν νοιάζονται για τον αθλητισμό και τα αθλητικά ιδεώδη, που βρήκαν τον Κατίδη για να τον κάνουν φερετζέ στις δικές τους αμαρτίες, και να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου για την κατάντια στην οποία έχουν φέρει το ελληνικό ποδόσφαιρο, και τον ελληνικό αθλητισμό.

Η αστυνομία που ονειρευόμαστε

14:45 επί της Ευελπίδων, ένα περιπολικό περνάει. Στη θέση του οδηγού, ο αστυνομικός, στην θέση του συνοδηγού μια γυναίκα αστυνομικός και στο πίσω κάθισμα μελαμψός με χειροπέδες.

Για ζώνη ούτε κουβέντα. Συνηθισμένο αυτό... Αλλά αυτό που προκαλεί περισσότερο είναι ο οδηγός αστυνομικός: στο ένα χέρι κρατάει το αναμμένο τσιγάρο,ενώ με το άλλο μιλάει στο κινητό του.

Τι είδε ο Γερμανός το Σάββατο το βράδυ..

Σάββατο Νοεμβρίου 2012,  και μια παρέα 8 ατόμων, εφοδιασμένοι με εκπτωτικά κουπόνια ξεκινάμε να δούμε τον Ρέμο στο "Αθηνών Αρένα"...

Πριν από λίγο καιρό, σε μια τέτοια περίπτωση θα γκρίνιαζα για άλλα πράγματα. Θα γκρίνιαζα που το σεατακι της Ρέας χάλαγε την μόστρα του μαγαζιού και δεν ήταν άξιο για το (υπόγειο) πάρκινγκ του (τι και αν μας κουβάλησαν από τις 10:30, πριν ακόμη πάνε και οι σερβιτόροι). Θα γκρίνιαζα που καθίσαμε στον θεό και θέλαμε κιάλια για να δούμε, άλλωστε 8 άτομα με κουπόνια τι ζημιά να κάνουν. Θα γκρίνιαζα για το κάπνισμα, που τι και αν έχει απαγορευτεί, το status του μαγαζιού φαίνεται από το σύννεφο καπνού που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια του κόσμου. Θα γκρίνιαζα για το πετρέλαιο που ήπιαμε ("με 20 ευρώ θες και ποτό καθαρό ρε καραμήτρο", σαν να ακούω ήδη φωνές).  Δεν θα γκρινιάξω όμως για αυτά, όσοι με ξέρουν έχουν άλλωστε βαρεθεί να με ακούνε.

Δεν μπορώ όμως να κρατηθώ στην εικόνα του χοντρού με το μουστάκι και το πούρο, και της σαραντάρας με το παλατινέ μαλλί φουσκωμένο από το κομμωτήριο, που αδειάζουν ένα μηνιάτικό μου σε γαρύφαλλα μπροστά στα πόδια του καλλιτέχνη. Και ναι, να δεχτώ τον αυτοδημιούργητο επιχειρηματία, που είπε "να ξεσκάσω λίγο ρε παιδί μου".  Αλλά στα μάτια του χοντρού μεσήλικα με την 20χρονη ξανθιά συνοδό, είδα το λαμόγιο που πριν μερικές μέρες υπέγραφε τις μειώσεις μισθού των υπαλλήλων του, στο μακρύ νυχάκι και στην χρυσή αλυσίδα, είδα τον διευθυντή κάποιας πολεοδομίας που θέλει το "λαδάκι" του για προχώρησει μια υπόθεση, στην τεράστια gucci είδα τα φακελάκια ταλαιπωρημένων ανθρώπων που περιμένουν στην αναμονή για μια επέμβαση, και στο λαμέ κοστούμι πάνω στο οποίο έπεφταν οι στάχτες από το "κουβανέζικο", είδα τον κατασκευαστή που έφτιαξε μια πλατεία για έναν δήμο και την κοστολόγησε όσο ένα ελικοδρόμιο. Και ναι για ένα Σάββατο, έγινα Γερμανός...

Φεύγοντας πήραμε και την απόδειξη (που έπρεπε να την ζητήσουμε), γιατί για την εφορία εμείς ήμασταν πρώτο τραπέζι πίστα, και εμείς πετάγαμε τα λουλούδια...

Υ.Γ. 1 Η φωτό είναι από άλλο μαγαζί, αλλά σας ορκίζομαι το ίδιο έγινε και το Σάββατο (Ελένη περιμένω φωτός)

Υ.Γ 2 Έξω από το μαγαζί ήταν λες και έκανε υπαίθρια έκθεση  η Porsche, η Merecedes και η BMW μαζί. Ειρωνεία: μια Porsche είχε Βουλγάρικες πινακίδες...

Κυρίες και κύριοι εμείς...

Δευτέρα βράδυ και στο θέατρο Badminton διοργανώνεται μια πολλά υποσχόμενη συναυλία: ο Κώστας Τουρνάς και η ορχήστρα σύγχρονης μουσικής της ΕΡΤ παίζουν γνωστά κομμάτια του καλλιτέχνη και το δίσκο "Απέραντα χωράφια". Μια σημαντική λεπτομέρεια: η παράσταση είναι δωρεάν! Συγκεκριμένα, επαναλαμβάνεται μετά από μια πολύ πετυχημένη πρώτη συναυλία. Ανάμεσα στο κοινό 2 αρθρογράφοι του blog, ο Νίκος και ο Χρήστος.

8:30 το βράδυ και το θέατρο έχει γεμίσει. 8:40 βγαίνει ο Τουρνάς στην σκηνή με τους μουσικούς του και λέει ένα τραγούδι για το καλωσόρισμα. Τέλος τραγουδιού, ο Τουρνάς πιάνει το μικρόφωνο και ανακοινώνει πως η ορχήστρα της ΕΡΤ απεργεί και θα κάνει την παράσταση μόνος του! Απολογείται  στον κόσμο,  που αρχικά νομίζει πως είναι αστείο και εξηγεί πως δεν υπήρχε χρόνος για να ανακοινωθεί η ακύρωση της παράστασης. Ζητάει κατανόηση, δικαιολογεί τους μουσικούς λέγοντας πως έχουν δουλέψει σκληρά για την παράσταση, αλλά αισθάνονται αδικημένοι,  και υπόσχεται πως θα κάνει ότι μπορεί για να ανταμείψει τον κόσμο που ήρθε ως εκεί.

Και έτσι έγινε. Ο 63χρονος Τουρνάς, με τους 4 μουσικούς τους, 2 ώρες στην σκηνή να λέει τραγούδια εκτός προγράμματος, και κάθε τρεις και λίγο να ζητάει την κατανόηση από τον κόσμο. Χωρίς να έχει να κερδίσει τίποτα: η παράσταση ήταν δωρεάν, η φήμη του πλέον είναι θεμελιωμένη και κανείς δεν θα του έδινε άδικο αν έλεγε πως το πρόγραμμα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ορχήστρα.

Στο διάλειμμα και το στο τέλος της παράστασης, οι συζητήσεις στα πηγαδάκια περιστρέφονταν από την απεργία: έπρεπε να απεργήσει η ορχήστρα; Τι θα συνέβαινε αν ήταν επι πληρωμή, αν η ορχήστρα δεν ήταν κάποιου δημόσιου οργανισμού αλλά ιδιωτική; Είμαστε κακεντρεχείς που δεν συμπονούμε τους εργαζόμενους (αφενός δεν πληρώσαμε εισιτήριο, αλλά από την άλλη έχουμε πληρώσει έμμεσα το κόστος της παράστασης από την φορολογία και τα τέλη της ΕΡΤ); Και πολλά άλλα ερωτήματα.

Καταλήξαμε ότι το ζητούμενο ήταν το εξής: με την χτεσινή απόφαση για απεργία, η ορχήστρα της ΕΡΤ κέρδισε ή όχι; Τι βγήκε από την απεργία; Ο κόσμος έμαθε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μουσικοί; Το κοινό (και οι πολίτες γενικότερα) συντάσσονται με τα αιτήματα της; Ή όχι; Όσοι από το κοινό γκρίνιαζαν ήταν γκρινιάρηδες ή ο τρόπος δράσης δεν είναι ο καλύτερος; Η απεργία ποιους χτύπησε χτες; Το σύστημα; Το κράτος; Τον υπουργό; Ή το κοινό; Τους φορολογούμενους πολίτες που χρηματοδοτούν την λειτουργία της; Ή δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά; Δεν μάθαμε. Αλλά είδαμε πολύ κόσμο να λέει ότι κακώς πληρώνονται αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η ερώτηση παραμένει, η ορχήστρα τι κέρδισε από την χτεσινή κίνηση;

Μια σημείωση για το τέλος:

Στα καμαρίνια ο 22 χρονος μαέστρος της ορχήστρας περιφερόταν στεναχωρημένος που δεν έγινε όπως θα έπρεπε η παράσταση. Φαινόταν πως κάποιοι άλλοι είχαν επιβάλει στους μουσικούς να μην παίξουν.

Η ...βλακεία δεν πέθανε το '73!

Πολύς ντόρος έχει ξεσπάσει για την απόφαση της αστυνομίας να απαγορεύσει τις συναθροίσεις και τις συγκεντρώσεις στους δρόμους από όπου θα περάσει η Μέργκελ. Πολλοί δεν δίστασαν (συμπεριλαμβανομένων και εκπροσώπων κομμάτων) να μιλήσουν για χούντα.

Ξεκίνησα λοιπόν και εγώ να ανταλλάσσω μηνύματα με έναν άγνωστο ο οποίος διατυμπάνιζε πως έχουμε χούντα. Του έστειλα, κάποια στιγμή, το βίντεο από την επίθεση αντιεξουσιαστών στον Watson κατά την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας ( το βίντεο ξέθαψε ο συν-blogger Mr. Potato Head και βρίσκεται στο τέλος του άρθρου). Ο Watson για όσους δεν γνωρίζουν είναι νομπελίστας βιολόγος που συνέβαλε στην ανακάλυψη του DNA.  Η εν λόγω ομάδα θεώρησε πως κάποια δήλωση του Watson είναι ρατσιστική και με την βία διέκοψε την ομιλία του.

Η απάντηση του συνομιλητή μου, πριν του διευκρινίσω γιατί έγινε η επίθεση, ήταν "δεν καταλαβαίνω τι συγκρίνεις.. τη θεσμοθετημένη βία του κράτους που παραπέμπει σε απολυταρχικά καθεστώτα, με την απερισκέπτη παρατραβηγμένη αντίδραση ορισμένων θερμοκέφαλων νεαρών;" όταν δε του εξήγησα γιατί έγινε η επίθεση απάντησε: "Μπορείς και επιτρέπεται να περιορίσεις την έκφραση ενός φασίστα (ή αν θες οποιουδήποτε διαδίδει το μίσος και την έχθρα) χωρίς να γίνεις και εσύ φασίστας;" Με λίγα λόγια ο συνομιλητής μου, που κραύγαζε για την χούντα, ισχυρίζεται πως μπορείς με φασιστικό τρόπο να στερήσεις το δικαίωμα του λόγου από κάποιον που θεωρείς φασίστα! Και το χειρότερο: ακόμη και στον κατεξοχήν χώρο διακίνησης ιδεών, το Πανεπιστήμιο!

Θα συμφωνήσω, η βία του αντιεξουσιαστή δεν είναι ίδια με την βία του οργάνου του κράτους (δηλ. του αστυνομικού). Όμως αυτός που αποδέχεται την πρώτη μορφή βίας, είναι εξίσου βλάκας και επικίνδυνος με αυτόν που αποδέχεται την τελευταία.

Επίσης είναι δύο φορές βλάκας αυτός που από την μια κραυγάζεις πως η Χούντα δεν τελείωσε το '73 και από την άλλη αποδέχεται την βίαιη στέρηση του δικαιώματος του λόγου, και ειδικά μέσα σε ένα πανεπιστήμιο.

Δυστυχώς διαπιστώνω πως πολύς κόσμος φοράει ιδεολογικές παρωπίδες και αρνείται  να δει την σφαιρική εικόνα μιας κοινωνίας που παρακμάζει. Αν δεν απαλλαγούμε όμως από αυτές, αν δεν αρχίσουμε να συζητάμε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική ιδεολογία από εμάς και εάν δεν δούμε από κριτική ματιά πρώτα από όλα τις ίδιες μας τις απόψεις, δεν θα αποκτήσουμε το ανοικτό εκείνο μυαλό που χρειάζεται για να έλθει η αλλαγή.

Γιατί όπως έχουν πει και κάποιοι σοφοί (αυτοί δηλαδή που υπογράφουν αυτό το blog :) ) "η Ελλάδα χρεοκόπησε πρώτα ως κοινωνία"