Δεν θα μιλήσω ξανά με τον Βαγγέλη

Με τον Βαγγέλη μεγαλώσαμε (επιστημονικά) μαζί, στην ίδια (επιστημονική) οικογένεια, με τον ίδιο (επιστημονικό) πατέρα. Ο Βαγγέλης αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό. Αφού έκανε μια στάση στο Παρίσι, ο Βαγγέλης κατέληξε στη Γερμανική πόλη Ααχεν και στο ομώνυμο πανεπιστήμιο.  Η μοίρα τα έφερε μάλιστα να βρεθούμε στο ίδιο ευρωπαϊκό έργο και οι δύο πλέον ως ερευνητές. Συναντήθηκα λοιπόν με το Βαγγέλη και εκεί που πίναμε τη μπύρα μας μου εξηγούσε τα βήματα που χρειάζονται για να πληρωθεί από το πανεπιστήμιο του:

• Βήμα 1: Υπογράφει μια σύμβαση
• Βήμα 2: Κάθε μήνα μπαίνει ο μισθός του στη τράπεζα 

Αναλογίστηκα λοιπόν τι χρειάζομαι να κάνω εγώ (και λίγο πολύ ο κάθε ερευνητής σε ελληνικό πανεπιστήμιο)

• Προεργασία: Έναρξη επαγγέλματος, εγγράφη σε ασφαλιστικό ταμείο, έκδοση σφραγίδας
• Βήμα 1: Υπογραφή σύμβασης
• Βήμα 2: Περίπου κάθε 2 μήνες για την πληρωμή:
• Βήμα 2α: Έκδοση ασφαλιστικής ενημερότητας
• Βήμα 2β: Έκδοση φορολογικής ενημερότητας
• Βήμα 2γ: Έκδοση σχετικού τιμολογίου και αποστολή όλων στον υπεύθυνο έργου
• Βήμα 3: Συμπλήρωση Μ.Υ.Φ. στο taxis
• Βήμα 4: Πληρωμή με 20% παρακράτηση
• Βήμα 5: Κάθε τρίμηνο περιοδική δήλωση Φ.Π.Α.
• Βήμα 6: Περίπου κάθε 6 μήνες ασφαλιστικές εισφορές, το ποσό αυξάνεται περιοδικά με τυχαίο τρόπο
• Βήμα 7: Κάθε χρόνο φορολογική δήλωση
• Βήμα 8: Κάθε χρόνο, κατάθεση δικαιολογητικών για επιστροφή μέρους της παρακράτησης
• Μπόνους: Παρακολούθηση του φορολογικού που αλλάζει κάθε χρόνο

Επιπλέον και από το 2017 υπάρχει το δώρο έκπληξη του νέου ασφαλιστικού, για το οποίο παρ όλο που ψηφίστηκε από το καλοκαίρι και ισχύει σχεδόν 2 μήνες τώρα το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν έχει ιδέα πως θα εφαρμοστεί και ως εκ τούτου έχουν σταματήσει όλες οι πληρωμές.

Φυσικά όλα αυτά, τόσο χρόνια τώρα φαίνονται φυσιολογικά. Τα θυμάσαι μόνο όταν πίνεις μια μπύρα με κάποιον σαν το Βαγγέλη, κάποιον δηλαδή που κάνει την ίδια δουλειά με σενα, πληρώνεται από την ίδια πηγή με σένα, απλά ζει σε μια άλλη χώρα. Και επειδή όλα αυτά δεν πρόκειται να αλλάξουν και επειδή είμαι σε μια ηλικία που η ψυχική μου ηρεμία παίζει ρόλο, το αποφάσισα: ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ 

Χρυσό γαϊδουριάς

Ώρα αιχμής στο The Mall. Έχω από τους ανελκυστήρες υπάρχουν αυτές οι ταμπέλες

Γονείς με καροτσάκια περιμένουν να μπουν για να αλλάξουν όροφο. Όμως μάταια. Και δεν είναι ότι αυτοί που βρίσκονται μέσα στους ανελκυστήρες δεν κατεβαίνουν για να μπει κάποιος με καροτσάκι. Αυτό προϋποθέτει ένα επίπεδο παιδείας που δεν το έχουμε ως λαός. Εν αντιθέσει, εμείς έχουμε ανέβει σε επίπεδο γαϊδουριάς: άτομα χωρίς καρότσι, που περιμένουν και αυτοί τον ανελκυστήρα, μπαίνουν σφήνα και παίρνουν την θέση αυτών με το καρότσι! Και όλα αυτά ενώ ακριβώς μπροστά από τον ανελκυστήρα υπάρχουν κυλιόμενες σκάλες. 

Αυτοί είμαστε λοιπόν. Προτιμάμε να μην αφήσουμε κάποιον γονιό με καροτσάκι ή κάποιον ανάπηρο (ναι το έχω δει και αυτό!) να χρησιμοποιήσει τον ανελκυστήρα, γιατί βαριόμαστε να χρησιμοποιήσουμε τις κυλιόμενες σκάλες!

Η (κακιά) Ελλάδα που αντιστέκεται

Το 2012, εν μέσω κρίσης, θεσπίστηκε μια νέα εταιρικής μορφή: η Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία (ΙΚΕ), ή όπως έγινε πιο γνωστή "η εταιρία του 1 ευρώ" ή "η εταιρεία μιας στάσης".

Το σκεπτικό πίσω από αυτή την εταιρική μορφή ήταν να βοηθήσει νέους επιχειρηματίες να ανοίξουν γρήγορα μια νέα, μικρή εταιρεία με πολύ μικρό κόστος.  Το κοινό δηλαδή στο οποίο στόχευε αυτή η μορφή ήταν άτομα που θέλουν να κάνουν μια "startup".

Η εταιρική αυτή μορφή είναι πολύ διαδεδομένη στην Ευρώπη και δεν είναι λίγοι που πιστεύουν πως τέτοιες εταιρείες μπορούν να δώσουν στην ελληνική οικονομία την ώθηση που χρειάζεται για να κάνει ένα βήμα μπροστά. Θα περίμενε κανείς λοιπόν πως ο νομοθέτης θα έβαζε τον καλύτερο του εαυτό, ώστε η διαδικασία σύστασης μιας τέτοιας εταιρείας να ήταν "πρωτοποριακή", εύκολη και γρήγορη, μια διαδικασία που θα αντικατόπτριζε και την Ελλάδα που αλλάζει και εξελίσσεται. Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. 

Με μια επίσκεψη στην σελίδα της κυβέρνησης στη διεύθυνση  (με το βαρύγδουπο όνομα) http://www.startupgreece.gov.gr/ πληροφορούμαστε πως για να συσταθεί μια τέτοια εταιρεία πρέπει να πληρωθούν τα εξής:

• το τέλος καταχώρησης στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.Μ.Η) που είναι  10 ευρώ
• το κόστος εγγραφής στο επιμελητήριο, το οποίο καθορίζεται από το εκάστοτε επιμελητήριο
• το Τέλος υπέρ του Ταμείου Πρόνοιας Δικηγόρων Αθηνών, το οποίο ανέρχεται σε ποσό 5,80 ευρώ
• το Τέλος υπέρ του Ταμείου Νομικών, το οποίο ανέρχεται σε ποσοστό 0,5% επί του κεφαλαίου

Παρατηρήστε το διπλό τέλος υπέρ των δικηγόρων: τέλος υπέρ των δικηγόρων της Αθήνας και επιπλέον τέλος για το ταμείο Νομικών.

Επιπλέον στην ίδια σελίδα πληροφορούμαστε πως αν η εταιρεία συσταθεί με συμβόλαιο ή κάποιος εταίρος επιθυμεί την παρουσία δικηγόρου, οι αμοιβές του συμβολαιογράφου και του δικηγόρου ορίζονται από τον νόμο.

Δυστυχώς λοιπόν η Ελλάδα που χρεοκόπησε είναι ακόμα εδώ. Όταν σε άλλες χώρες η σύσταση εταιρειών γίνεται μέσω διαδικτύου, οι νέοι Έλληνες επιχειρηματίες πληρώνουν χαράτσια υπέρ των προνομιακών επαγγελματικών ομάδων ή πολύ απλά τις συντεχνίες  του πελατειακού συστήματος. 

Σκέψεις για την πρόοδο

"Competition swimming pool block" by Rufino Uribe

Κολυμβητήριο Ηλιούπολης, Τετάρτη πρωί με αρκετό κόσμο στη πισίνα. 3 λεωφορεία ενός "κέντρου διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας Α.Μ.Ε.Α" φτάνουν και αφήνουν καμιά 20αριά άτομα κάθε ηλικίας και φύλου. Μερικοί από αυτούς βάζουν μαγιό και μπαίνουν στη πισίνα, αρκετοί όμως, είτε επειδή φοβούνται είτε επειδή κρυώνουν, κάθονται με τα ρούχα τους, σχεδόν σαν αγάλματα, σε ένα παγκάκι δίπλα στο νερό. Ο κόσμος που κολυμπάει τους κοιτάζει με θλιμμένο βλέμμα, ενώ ακούω μερικούς που μουρμουράνε "τα κακόμοιρα".

Ξαφνικά ένα παιδί με μαγιό βγαίνει από τα αποδυτήρια και αντί να πέσει όπως οι υπόλοιποι στο νερό από τα πλάγια, ξεφεύγει από τη προπονήτρια και ανεβαίνει πάνω στο βατήρα. Οι υπόλοιποι που κάθονται στο παγκάκι, σαν να τους χτύπησε ρεύμα, πετάγονται και αρχίζουν να φωνάζουν "πήδα", "κάνε βουτιά". Εκείνος, κοιτάζει την προπονήτρια σαν να περιμένει να του πει έλα πίσω, αλλά εκείνη βλέποντας την χαρά των υπολοίπων του λέει σαν να τον προκαλεί "άντε ρε συ πήδα να σε δω". Ήταν φανερό πως ξαφνιάστηκε από την προτροπή της προπονήτριας, κάνει να κατέβει αλλά τελικά παίρνει φόρα και κάνει μια εντυπωσιακή "μπόμπα". Αυτοί που ήταν στο παγκάκι, όρθιοι τώρα, βαράνε παλαμάκια με όλη την δύναμη τους και γελάνε τόσο δυνατά που σίγουρα ακούγονται στα διπλανά σπίτια. Ξαφνικά το περίλυπο βλέμμα εξαφανίστηκε από όλους στην πισίνα, όλοι γελούσαν ενώ μερικοί φώναζαν μπράβο και χειροκροτούσαν. Σαν να ξαφνιάστηκαν που ανακάλυψαν ότι ο κόσμος στο παγκάκι δεν ήταν άψυχος. Δεν ξανά άκουσα κάποιον να λέει "τα κακόμοιρα".

Εμείς οι Έλληνες πιστεύω είμαστε εγωιστές και πάντα κοιτάζουμε τον εαυτό μας. Και ίσως για αυτό να μην έχουν προοδέυσει αρκετά τα τελευταία χρόνια: γιατί κάνουμε μόνο ότι χρειάζεται για να είμαστε εμείς καλά. Όσο όμως σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας, δεν πρόκειται να "ανεβούμε στο βατήρα" και να κάνουμε την εντυπωσιακή βουτιά. Γιατί στο βατήρα δεν ανεβαίνεις για να πάρεις καλύτερο iphone ή για να φας σε ένα καλύτερο εστιατόριο. Στο βατήρα ανεβαίνεις για όλους αυτούς που είτε φοβούνται είτε δεν μπορούν, και αυτό θέλει θάρρος. Και μπορεί να φαίνεται δύσκολο, αλλά ακόμη και ένας αν το κάνει ίσως είναι αρκετό για να πάρει "τα πάνω της" όλη η ομάδα.

Έτσι εξηγούνται πολλά

Άρθρο 74 του Συντάγματος, παράγραφος 5:

[...]Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση[...]

 Σχέδιο  νόμου για την  Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία και άλλες διατάξεις του υπουργείου παιδείας προς συζήτηση και ψήφιση στην βουλή. Ο πρώην υπουργός παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος κατέθεσε σε αυτό το νομοσχέδιο τροπολογία για τα καταστήματα στο Μικρολίμανο. Μάλιστα το διαφημίζει περιχαρής και στην προσωπική του σελίδα, όπως φαίνεται από το screenshot που τραβήχτηκε στις 27-11-2014

Η προσωπική σελίδα του Κ. Αρβανιτόπουλου με την τροπολογία στο νομοσχέδιο για την Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία

Δεδομένου ότι η βουλή σέβεται το σύνταγμα, δεν μπορεί κανείς παρά να συμπεράνει πως τα μαγαζιά στο Μικρολίμανο έχουν σχέση με την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία στην Ελλάδα. Και αυτό εξηγεί πολλά. Κυρίως όμως εξηγεί γιατί έχουμε παιδεία, επιπέδου καφενείου.

Υ.Γ. Για το ίδιο νομοσχέδιο κατατέθηκε τροπολογία για την ρύθμιση των βοσκοτόπων... 

Γιατί διαφωνώ με το κλείσιμο της ΕΡΤ

Διαφωνώ με το κλείσιμο της ΕΡΤ, κυρίως για το τρόπο που επιχειρείται. Επιγραμματικά, διαφωνώ διότι:

α) θεωρώ ότι γίνεται για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους για να ενισχύσει η ΝΔ το προφίλ της, με τρόπο που όμως τονώνει την πόλωση,

β) η ανακοίνωση, που κάποιος έγραψε και έδωσε στον Σ. Κεδίκογλου να διαβάσει, ήταν το λιγότερο υποκριτική.

Αναλυτικά.

Ναι, θέλω να γίνουν αλλαγές στο δημόσιο. Συμφωνώ να μειωθεί η ΕΡΤ (και όλο το δημόσιο γενικά) , θέλω να πληρώνω λιγότερα χρήματα για της ανάγκες της ΕΡΤ (και του δημοσίου) και δεν θέλω η ΕΡΤ να είναι κρατική αλλά δημόσια. Αν σκοπεύουν να την κρατήσουν κρατική (δηλαδή γραφείο Τύπου των κομμάτων), τότε επιπλέον επιθυμώ να έχω επιλογή να μην πληρώνω το ανταποδοτικό τέλος προς την ΕΡΤ.

Είχε τέτοιο στόχο η ΝΔ με τις πρόσφατες κινήσεις της; Είμαι 100% σίγουρος ότι όχι. Γιατί το λέω αυτό;

Ένα επιχείρημα για το κλείσιμο της ΕΡΤ που παρουσιάζεται είναι ότι έπρεπε να φύγουν 2000 άτομα άμεσα λόγω επιταγών της Τρόικα. Ο κ. Μανιτάκης δεν το κατάφερε με τους επίορκους (λέγεται με "διαρροές" στα ΜΜΕ), οπότε η ΝΔ αποφάσισε να προχωρήσει με το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ. Στέκει κάτι τέτοιο; Ας το δούμε λογιστικά:

α) οι υπάλληλοι της ΕΡΤ δεν πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά από το ανταποδοτικό τέλος. Η απόλυση τους δεν θα μειώσει τα έξοδα της γενικής κυβέρνησης.

β) οι απολυμένοι θα αποζημιωθούν. Με τι λεφτά; Υπάρχει πρόβλεψη; Μάλλον θα τα πάρουν από το προϋπολογισμό, άρα θα τον επιβαρύνουμε κιόλας.

γ) οι κ.κ. Κεδίκογλου-Σαμαράς είπαν ότι θα ξανανοίξει η ΕΡΤ (ως ΝΕΡΙΤ) και κάποιοι θα επαναπροσληφθούν. Αυτοί που θα εισπράξουν αποζημίωση απόλυσης θα επαναπροσληφθούν σε 2 μήνες; Είναι οικονομικά ορθό;

δ) οι κ.κ. Κεδίκογλου-Σαμαράς εξήγγειλαν ότι τις υπόλοιπες θέσεις θα τις καλύψουν με προσλήψεις προσωπικού σε κρίσιμες θέσεις του δημοσίου (νοσοκομεία-εκπαίδευση-ΚΕΠ). Λογιστικά δηλαδή, απολύεται προσωπικό που δεν πληρώνεται από το κρατικό προϋπολογισμό και θα προσληφθεί προσωπικό θα πληρώνεται από το κρατικό προϋπολογισμό.

ε) και η ΝΕΡΙΤ θα χρηματοδοτείται με ανταποδοτικό τέλος. Το ύψος του νέου τέλους δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Αλλά θα πληρώνουμε και πάλι. Μάλιστα, ο κ. Κεδίκογλου χαρακτήρισε το τέλος της ΕΡΤ ως "χαράτσι". Αν και συμφωνώ να μειωθούν οι πληρωμές μου προς το κράτος, ως "χαράτσι" εγώ γνωρίζω το άλλο τέλος, για τα ακίνητα. Το να γλιτώσω 2-3 ευρώ σε κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ είναι καλοδεχούμενο αλλά ακόμα πιο καλοδεχούμενο είναι να μειωθεί το τέλος ακινήτων που είναι πολλές φορές μεγαλύτερο.

Δεν μου είναι προφανές πώς το σχέδιο της ΕΡΤ εξυπηρετεί τα οικονομικά του κράτους (ή τα δικά μας). Αντιθέτως, νομίζω θα επιβαρύνει το κράτος με 1000-1500 επιπλέον θέσεις ΔΥ που πληρώνονται από τους άμεσους και έμμεσους φόρους. Εκτός φυσικά κι αν δεν τηρήσουν τα όσα λένε και δεν κάνουν τις αντίστοιχες προσλήψεις που μόλις προχτές εξήγγειλαν.

Ένα άλλο επιχείρημα είναι ότι η ΝΔ αποφάσισε να εξυγιάνει την ΕΡΤ. Με πείθει αυτό; Πάλι όχι. Γιατί;

α) οι πράξεις με τα λόγια της ΝΔ είναι αντιφατικά. Δεν γίνεται να είσαι η κομμάτι της αιτίας  διασπάθισης και κακοδιαχείρισης των πόρων της ΕΡΤ και σε ένα βράδυ να εμφανίζεσαι ως ο Λευκός Ιππότης της κάθαρσης. Ακόμα και αν η ΝΔ ισχυριστεί ότι μόλις ανέλαβε τα ηνία, δεν παύει να έχει διαχρονικές ευθύνες για την διαχείριση της ΕΡΤ την περίοδο 2004-2009. Φυσικά, αν και η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι μόλις 12 μήνες στην εξουσία, προσέλαβε γρήγορα-γρήγορα διάφορα δικά της παιδιά. Το πιο εξοργιστικό ήταν η ανακοίνωση που κάποιος έγραψε και έδωσε τον κ. Κεδίκογλου να διαβάσει. Ξεχείλιζε από υποκρισία.

β) η στάση της ΝΔ αντιπολιτευτικά πριν 1.5 χρόνο ήταν ενάντια στο σχέδιο εξυγίανσης που σήμερα η ίδια η ΝΔ καταθέτει ως πρόταση. Η ΝΔ παρουσίασε άρον-άρον το νομοσχέδιο της επιτροπής Αλιβιζάτου τελείως απροετοίμαστη (αναφορά στο Υπ. Πολιτισμού που έχει καταργηθεί και το θέμα με το www.nerit.gr).

Τι νομίζω; Από το τρόπο και την επικοινωνιακή τακτική, καταλαβαίνω ότι η ΝΔ απλά θέλει να κλείσει τη ΕΡΤ και να την ξανά-ανοίξει πλήρως ελεγχόμενη. Ο ίδιος ο ΠΘ και βουλευτές όπως η κα. Βούλτεψη και ο κ. Αδ. Γεωργιάδης το είπαν καθαρά: τους ενόχλησαν οι απεργίες. Μόνο που στη χώρα υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο. Αν μια απεργία είναι παράνομη, αυτό κρίνεται στα δικαστήρια και στην συνέχεια η κυβέρνηση μπορεί να απολύσει όσους παρανόμως απεργούν. Ας το κάνει. Αλλά η ρητορεία της ΝΔ είναι άλλη: με ενόχλησε που έκαναν απεργία και τους κλείνω.

Η ΝΔ επιλέγει την ΕΡΤ για να δείξει πυγμή, ότι είναι τολμηρή και δεν φοβάται να κλείσει μια ΔΕΚΟ. Και για να πείσουν ότι πράττουν ορθώς, η ΝΔ χρησιμοποιεί μια γλώσσα και μια υποκριτική συμπεριφορά που όμως τονώνει την πόλωση σε δεξιά-αριστερά.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με όσα γίνονται στην ΕΡΤ. Θα μπορούσα να βάλω άλλη μια λίστα με λόγους που θέλω να μικρύνει η ΕΡΤ. Επίσης με ενοχλεί αυτό που γίνεται στην ΕΡΤ από προχτές: κομματικοί στρατοί με σημαιάκια, η κάμερα να δείχνει παιδάκια εργαζομένων να ρωτάνε "γιατί απολύετε το μπαμπά μου;" (πόσο πιο λαϊκιστκό;) και η κουλτούρα "αυτό θα είναι το δικό μας Πολυτεχνείο" που αναδύεται σε κάθε κινητοποίηση, με "επαναστατικά" τραγούδια της περιόδου, αναφορές σε Χούντα κλπ. Να το άλλο άκρο της πόλωσης.

Σε τι θα συμφωνούσα:
- στη προώθηση σχεδίου εξυγίανσης της ΕΡΤ. Θα υποστήριζα την μείωση σε 1-2 τηλεοπτικά κανάλια και σε μείωση μέσω  απολύσεων. Με στόχο να μειωθεί το κόστος λειτουργίας και αντίστοιχη μείωση του ανταποδοτικού τέλος. Με θεσμική αλλαγή  στο τρόπο λειτουργίας που να αποκλείει (ή μειώνει) τη διασπάθιση χρήματος. Με νομοσχέδιο ψηφισμένο από τη πλειοψηφία της Βουλής και με τρόπο που δεν θα κλείσει το σήμα της ΕΡΤ ούτε ένα λεπτό. Όχι "στις 5μμ το ανακοινώνω, στις 11μμ κλείνω το ρεύμα στο πομπό με τα ΜΑΤ".

- ταυτόχρονη εξυγίανση του τηλεοπτικού χώρου. Δημοπράτηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων για την είσπραξη των εσόδων (που τόσο λείπουν από τον κρατικό προϋπολογισμό) και προβλέπονται σε κάθε μνημόνιο, αλλά (όλως τυχαίως;) αναβάλλονται για το μέλλον.

mr potato-head

Πανεπιστημιακά φροντιστήρια

Τα πανεπιστημιακά φροντιστήρια είναι λίγο πολύ ένα γνωστό φαινόμενο. Όπως επίσης γνωστό είναι πως εργασίες μπορούν να γίνουν κατά παραγγελία επί πληρωμή.  Πλέον  η τελευταία αυτή ανήθικη δραστηριότητα διαφημίζεται με περίσσιο θράσος στους πίνακες ανακοινώσεων των εργαστηρίων του Ο.Π.Α.