Για ζώνη ούτε κουβέντα. Συνηθισμένο αυτό... Αλλά αυτό που προκαλεί περισσότερο είναι ο οδηγός αστυνομικός: στο ένα χέρι κρατάει το αναμμένο τσιγάρο,ενώ με το άλλο μιλάει στο κινητό του.
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012
Η αστυνομία που ονειρευόμαστε
14:45 επί της Ευελπίδων, ένα περιπολικό περνάει. Στη θέση του οδηγού, ο αστυνομικός, στην θέση του συνοδηγού μια γυναίκα αστυνομικός και στο πίσω κάθισμα μελαμψός με χειροπέδες.
Για ζώνη ούτε κουβέντα. Συνηθισμένο αυτό... Αλλά αυτό που προκαλεί περισσότερο είναι ο οδηγός αστυνομικός: στο ένα χέρι κρατάει το αναμμένο τσιγάρο,ενώ με το άλλο μιλάει στο κινητό του.
Για ζώνη ούτε κουβέντα. Συνηθισμένο αυτό... Αλλά αυτό που προκαλεί περισσότερο είναι ο οδηγός αστυνομικός: στο ένα χέρι κρατάει το αναμμένο τσιγάρο,ενώ με το άλλο μιλάει στο κινητό του.
Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012
Τι είδε ο Γερμανός το Σάββατο το βράδυ..
Σάββατο Νοεμβρίου 2012, και μια παρέα 8 ατόμων, εφοδιασμένοι με εκπτωτικά κουπόνια ξεκινάμε να δούμε τον Ρέμο στο "Αθηνών Αρένα"...
Πριν από λίγο καιρό, σε μια τέτοια περίπτωση θα γκρίνιαζα για άλλα πράγματα. Θα γκρίνιαζα που το σεατακι της Ρέας χάλαγε την μόστρα του μαγαζιού και δεν ήταν άξιο για το (υπόγειο) πάρκινγκ του (τι και αν μας κουβάλησαν από τις 10:30, πριν ακόμη πάνε και οι σερβιτόροι). Θα γκρίνιαζα που καθίσαμε στον θεό και θέλαμε κιάλια για να δούμε, άλλωστε 8 άτομα με κουπόνια τι ζημιά να κάνουν. Θα γκρίνιαζα για το κάπνισμα, που τι και αν έχει απαγορευτεί, το status του μαγαζιού φαίνεται από το σύννεφο καπνού που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια του κόσμου. Θα γκρίνιαζα για το πετρέλαιο που ήπιαμε ("με 20 ευρώ θες και ποτό καθαρό ρε καραμήτρο", σαν να ακούω ήδη φωνές). Δεν θα γκρινιάξω όμως για αυτά, όσοι με ξέρουν έχουν άλλωστε βαρεθεί να με ακούνε.
Δεν μπορώ όμως να κρατηθώ στην εικόνα του χοντρού με το μουστάκι και το πούρο, και της σαραντάρας με το παλατινέ μαλλί φουσκωμένο από το κομμωτήριο, που αδειάζουν ένα μηνιάτικό μου σε γαρύφαλλα μπροστά στα πόδια του καλλιτέχνη. Και ναι, να δεχτώ τον αυτοδημιούργητο επιχειρηματία, που είπε "να ξεσκάσω λίγο ρε παιδί μου". Αλλά στα μάτια του χοντρού μεσήλικα με την 20χρονη ξανθιά συνοδό, είδα το λαμόγιο που πριν μερικές μέρες υπέγραφε τις μειώσεις μισθού των υπαλλήλων του, στο μακρύ νυχάκι και στην χρυσή αλυσίδα, είδα τον διευθυντή κάποιας πολεοδομίας που θέλει το "λαδάκι" του για προχώρησει μια υπόθεση, στην τεράστια gucci είδα τα φακελάκια ταλαιπωρημένων ανθρώπων που περιμένουν στην αναμονή για μια επέμβαση, και στο λαμέ κοστούμι πάνω στο οποίο έπεφταν οι στάχτες από το "κουβανέζικο", είδα τον κατασκευαστή που έφτιαξε μια πλατεία για έναν δήμο και την κοστολόγησε όσο ένα ελικοδρόμιο. Και ναι για ένα Σάββατο, έγινα Γερμανός...
Φεύγοντας πήραμε και την απόδειξη (που έπρεπε να την ζητήσουμε), γιατί για την εφορία εμείς ήμασταν πρώτο τραπέζι πίστα, και εμείς πετάγαμε τα λουλούδια...
Υ.Γ. 1 Η φωτό είναι από άλλο μαγαζί, αλλά σας ορκίζομαι το ίδιο έγινε και το Σάββατο (Ελένη περιμένω φωτός)
Υ.Γ 2 Έξω από το μαγαζί ήταν λες και έκανε υπαίθρια έκθεση η Porsche, η Merecedes και η BMW μαζί. Ειρωνεία: μια Porsche είχε Βουλγάρικες πινακίδες...
Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012
Κυρίες και κύριοι εμείς...
Δευτέρα βράδυ και στο θέατρο Badminton διοργανώνεται μια πολλά υποσχόμενη συναυλία: ο Κώστας Τουρνάς και η ορχήστρα σύγχρονης μουσικής της ΕΡΤ παίζουν γνωστά κομμάτια του καλλιτέχνη και το δίσκο "Απέραντα χωράφια". Μια σημαντική λεπτομέρεια: η παράσταση είναι δωρεάν! Συγκεκριμένα, επαναλαμβάνεται μετά από μια πολύ πετυχημένη πρώτη συναυλία. Ανάμεσα στο κοινό 2 αρθρογράφοι του blog, ο Νίκος και ο Χρήστος.
8:30 το βράδυ και το θέατρο έχει γεμίσει. 8:40 βγαίνει ο Τουρνάς στην σκηνή με τους μουσικούς του και λέει ένα τραγούδι για το καλωσόρισμα. Τέλος τραγουδιού, ο Τουρνάς πιάνει το μικρόφωνο και ανακοινώνει πως η ορχήστρα της ΕΡΤ απεργεί και θα κάνει την παράσταση μόνος του! Απολογείται στον κόσμο, που αρχικά νομίζει πως είναι αστείο και εξηγεί πως δεν υπήρχε χρόνος για να ανακοινωθεί η ακύρωση της παράστασης. Ζητάει κατανόηση, δικαιολογεί τους μουσικούς λέγοντας πως έχουν δουλέψει σκληρά για την παράσταση, αλλά αισθάνονται αδικημένοι, και υπόσχεται πως θα κάνει ότι μπορεί για να ανταμείψει τον κόσμο που ήρθε ως εκεί.
Και έτσι έγινε. Ο 63χρονος Τουρνάς, με τους 4 μουσικούς τους, 2 ώρες στην σκηνή να λέει τραγούδια εκτός προγράμματος, και κάθε τρεις και λίγο να ζητάει την κατανόηση από τον κόσμο. Χωρίς να έχει να κερδίσει τίποτα: η παράσταση ήταν δωρεάν, η φήμη του πλέον είναι θεμελιωμένη και κανείς δεν θα του έδινε άδικο αν έλεγε πως το πρόγραμμα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ορχήστρα.
Στο διάλειμμα και το στο τέλος της παράστασης, οι συζητήσεις στα πηγαδάκια περιστρέφονταν από την απεργία: έπρεπε να απεργήσει η ορχήστρα; Τι θα συνέβαινε αν ήταν επι πληρωμή, αν η ορχήστρα δεν ήταν κάποιου δημόσιου οργανισμού αλλά ιδιωτική; Είμαστε κακεντρεχείς που δεν συμπονούμε τους εργαζόμενους (αφενός δεν πληρώσαμε εισιτήριο, αλλά από την άλλη έχουμε πληρώσει έμμεσα το κόστος της παράστασης από την φορολογία και τα τέλη της ΕΡΤ); Και πολλά άλλα ερωτήματα.
Καταλήξαμε ότι το ζητούμενο ήταν το εξής: με την χτεσινή απόφαση για απεργία, η ορχήστρα της ΕΡΤ κέρδισε ή όχι; Τι βγήκε από την απεργία; Ο κόσμος έμαθε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μουσικοί; Το κοινό (και οι πολίτες γενικότερα) συντάσσονται με τα αιτήματα της; Ή όχι; Όσοι από το κοινό γκρίνιαζαν ήταν γκρινιάρηδες ή ο τρόπος δράσης δεν είναι ο καλύτερος; Η απεργία ποιους χτύπησε χτες; Το σύστημα; Το κράτος; Τον υπουργό; Ή το κοινό; Τους φορολογούμενους πολίτες που χρηματοδοτούν την λειτουργία της; Ή δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά; Δεν μάθαμε. Αλλά είδαμε πολύ κόσμο να λέει ότι κακώς πληρώνονται αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η ερώτηση παραμένει, η ορχήστρα τι κέρδισε από την χτεσινή κίνηση;
Μια σημείωση για το τέλος:
Στα καμαρίνια ο 22 χρονος μαέστρος της ορχήστρας περιφερόταν στεναχωρημένος που δεν έγινε όπως θα έπρεπε η παράσταση. Φαινόταν πως κάποιοι άλλοι είχαν επιβάλει στους μουσικούς να μην παίξουν.
8:30 το βράδυ και το θέατρο έχει γεμίσει. 8:40 βγαίνει ο Τουρνάς στην σκηνή με τους μουσικούς του και λέει ένα τραγούδι για το καλωσόρισμα. Τέλος τραγουδιού, ο Τουρνάς πιάνει το μικρόφωνο και ανακοινώνει πως η ορχήστρα της ΕΡΤ απεργεί και θα κάνει την παράσταση μόνος του! Απολογείται στον κόσμο, που αρχικά νομίζει πως είναι αστείο και εξηγεί πως δεν υπήρχε χρόνος για να ανακοινωθεί η ακύρωση της παράστασης. Ζητάει κατανόηση, δικαιολογεί τους μουσικούς λέγοντας πως έχουν δουλέψει σκληρά για την παράσταση, αλλά αισθάνονται αδικημένοι, και υπόσχεται πως θα κάνει ότι μπορεί για να ανταμείψει τον κόσμο που ήρθε ως εκεί.
Και έτσι έγινε. Ο 63χρονος Τουρνάς, με τους 4 μουσικούς τους, 2 ώρες στην σκηνή να λέει τραγούδια εκτός προγράμματος, και κάθε τρεις και λίγο να ζητάει την κατανόηση από τον κόσμο. Χωρίς να έχει να κερδίσει τίποτα: η παράσταση ήταν δωρεάν, η φήμη του πλέον είναι θεμελιωμένη και κανείς δεν θα του έδινε άδικο αν έλεγε πως το πρόγραμμα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ορχήστρα.
Στο διάλειμμα και το στο τέλος της παράστασης, οι συζητήσεις στα πηγαδάκια περιστρέφονταν από την απεργία: έπρεπε να απεργήσει η ορχήστρα; Τι θα συνέβαινε αν ήταν επι πληρωμή, αν η ορχήστρα δεν ήταν κάποιου δημόσιου οργανισμού αλλά ιδιωτική; Είμαστε κακεντρεχείς που δεν συμπονούμε τους εργαζόμενους (αφενός δεν πληρώσαμε εισιτήριο, αλλά από την άλλη έχουμε πληρώσει έμμεσα το κόστος της παράστασης από την φορολογία και τα τέλη της ΕΡΤ); Και πολλά άλλα ερωτήματα.
Καταλήξαμε ότι το ζητούμενο ήταν το εξής: με την χτεσινή απόφαση για απεργία, η ορχήστρα της ΕΡΤ κέρδισε ή όχι; Τι βγήκε από την απεργία; Ο κόσμος έμαθε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μουσικοί; Το κοινό (και οι πολίτες γενικότερα) συντάσσονται με τα αιτήματα της; Ή όχι; Όσοι από το κοινό γκρίνιαζαν ήταν γκρινιάρηδες ή ο τρόπος δράσης δεν είναι ο καλύτερος; Η απεργία ποιους χτύπησε χτες; Το σύστημα; Το κράτος; Τον υπουργό; Ή το κοινό; Τους φορολογούμενους πολίτες που χρηματοδοτούν την λειτουργία της; Ή δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά; Δεν μάθαμε. Αλλά είδαμε πολύ κόσμο να λέει ότι κακώς πληρώνονται αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η ερώτηση παραμένει, η ορχήστρα τι κέρδισε από την χτεσινή κίνηση;
Μια σημείωση για το τέλος:
Στα καμαρίνια ο 22 χρονος μαέστρος της ορχήστρας περιφερόταν στεναχωρημένος που δεν έγινε όπως θα έπρεπε η παράσταση. Φαινόταν πως κάποιοι άλλοι είχαν επιβάλει στους μουσικούς να μην παίξουν.
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
Η ...βλακεία δεν πέθανε το '73!
Πολύς ντόρος έχει ξεσπάσει για την απόφαση της αστυνομίας να απαγορεύσει τις συναθροίσεις και τις συγκεντρώσεις στους δρόμους από όπου θα περάσει η Μέργκελ. Πολλοί δεν δίστασαν (συμπεριλαμβανομένων και εκπροσώπων κομμάτων) να μιλήσουν για χούντα.
Ξεκίνησα λοιπόν και εγώ να ανταλλάσσω μηνύματα με έναν άγνωστο ο οποίος διατυμπάνιζε πως έχουμε χούντα. Του έστειλα, κάποια στιγμή, το βίντεο από την επίθεση αντιεξουσιαστών στον Watson κατά την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας ( το βίντεο ξέθαψε ο συν-blogger Mr. Potato Head και βρίσκεται στο τέλος του άρθρου). Ο Watson για όσους δεν γνωρίζουν είναι νομπελίστας βιολόγος που συνέβαλε στην ανακάλυψη του DNA. Η εν λόγω ομάδα θεώρησε πως κάποια δήλωση του Watson είναι ρατσιστική και με την βία διέκοψε την ομιλία του.
Η απάντηση του συνομιλητή μου, πριν του διευκρινίσω γιατί έγινε η επίθεση, ήταν "δεν καταλαβαίνω τι συγκρίνεις.. τη θεσμοθετημένη βία του κράτους που παραπέμπει σε απολυταρχικά καθεστώτα, με την απερισκέπτη παρατραβηγμένη αντίδραση ορισμένων θερμοκέφαλων νεαρών;" όταν δε του εξήγησα γιατί έγινε η επίθεση απάντησε: "Μπορείς και επιτρέπεται να περιορίσεις την έκφραση ενός φασίστα (ή αν θες οποιουδήποτε διαδίδει το μίσος και την έχθρα) χωρίς να γίνεις και εσύ φασίστας;" Με λίγα λόγια ο συνομιλητής μου, που κραύγαζε για την χούντα, ισχυρίζεται πως μπορείς με φασιστικό τρόπο να στερήσεις το δικαίωμα του λόγου από κάποιον που θεωρείς φασίστα! Και το χειρότερο: ακόμη και στον κατεξοχήν χώρο διακίνησης ιδεών, το Πανεπιστήμιο!
Θα συμφωνήσω, η βία του αντιεξουσιαστή δεν είναι ίδια με την βία του οργάνου του κράτους (δηλ. του αστυνομικού). Όμως αυτός που αποδέχεται την πρώτη μορφή βίας, είναι εξίσου βλάκας και επικίνδυνος με αυτόν που αποδέχεται την τελευταία.
Επίσης είναι δύο φορές βλάκας αυτός που από την μια κραυγάζεις πως η Χούντα δεν τελείωσε το '73 και από την άλλη αποδέχεται την βίαιη στέρηση του δικαιώματος του λόγου, και ειδικά μέσα σε ένα πανεπιστήμιο.
Δυστυχώς διαπιστώνω πως πολύς κόσμος φοράει ιδεολογικές παρωπίδες και αρνείται να δει την σφαιρική εικόνα μιας κοινωνίας που παρακμάζει. Αν δεν απαλλαγούμε όμως από αυτές, αν δεν αρχίσουμε να συζητάμε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική ιδεολογία από εμάς και εάν δεν δούμε από κριτική ματιά πρώτα από όλα τις ίδιες μας τις απόψεις, δεν θα αποκτήσουμε το ανοικτό εκείνο μυαλό που χρειάζεται για να έλθει η αλλαγή.
Γιατί όπως έχουν πει και κάποιοι σοφοί (αυτοί δηλαδή που υπογράφουν αυτό το blog :) ) "η Ελλάδα χρεοκόπησε πρώτα ως κοινωνία"
Ξεκίνησα λοιπόν και εγώ να ανταλλάσσω μηνύματα με έναν άγνωστο ο οποίος διατυμπάνιζε πως έχουμε χούντα. Του έστειλα, κάποια στιγμή, το βίντεο από την επίθεση αντιεξουσιαστών στον Watson κατά την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας ( το βίντεο ξέθαψε ο συν-blogger Mr. Potato Head και βρίσκεται στο τέλος του άρθρου). Ο Watson για όσους δεν γνωρίζουν είναι νομπελίστας βιολόγος που συνέβαλε στην ανακάλυψη του DNA. Η εν λόγω ομάδα θεώρησε πως κάποια δήλωση του Watson είναι ρατσιστική και με την βία διέκοψε την ομιλία του.
Η απάντηση του συνομιλητή μου, πριν του διευκρινίσω γιατί έγινε η επίθεση, ήταν "δεν καταλαβαίνω τι συγκρίνεις.. τη θεσμοθετημένη βία του κράτους που παραπέμπει σε απολυταρχικά καθεστώτα, με την απερισκέπτη παρατραβηγμένη αντίδραση ορισμένων θερμοκέφαλων νεαρών;" όταν δε του εξήγησα γιατί έγινε η επίθεση απάντησε: "Μπορείς και επιτρέπεται να περιορίσεις την έκφραση ενός φασίστα (ή αν θες οποιουδήποτε διαδίδει το μίσος και την έχθρα) χωρίς να γίνεις και εσύ φασίστας;" Με λίγα λόγια ο συνομιλητής μου, που κραύγαζε για την χούντα, ισχυρίζεται πως μπορείς με φασιστικό τρόπο να στερήσεις το δικαίωμα του λόγου από κάποιον που θεωρείς φασίστα! Και το χειρότερο: ακόμη και στον κατεξοχήν χώρο διακίνησης ιδεών, το Πανεπιστήμιο!
Θα συμφωνήσω, η βία του αντιεξουσιαστή δεν είναι ίδια με την βία του οργάνου του κράτους (δηλ. του αστυνομικού). Όμως αυτός που αποδέχεται την πρώτη μορφή βίας, είναι εξίσου βλάκας και επικίνδυνος με αυτόν που αποδέχεται την τελευταία.
Επίσης είναι δύο φορές βλάκας αυτός που από την μια κραυγάζεις πως η Χούντα δεν τελείωσε το '73 και από την άλλη αποδέχεται την βίαιη στέρηση του δικαιώματος του λόγου, και ειδικά μέσα σε ένα πανεπιστήμιο.
Δυστυχώς διαπιστώνω πως πολύς κόσμος φοράει ιδεολογικές παρωπίδες και αρνείται να δει την σφαιρική εικόνα μιας κοινωνίας που παρακμάζει. Αν δεν απαλλαγούμε όμως από αυτές, αν δεν αρχίσουμε να συζητάμε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική ιδεολογία από εμάς και εάν δεν δούμε από κριτική ματιά πρώτα από όλα τις ίδιες μας τις απόψεις, δεν θα αποκτήσουμε το ανοικτό εκείνο μυαλό που χρειάζεται για να έλθει η αλλαγή.
Γιατί όπως έχουν πει και κάποιοι σοφοί (αυτοί δηλαδή που υπογράφουν αυτό το blog :) ) "η Ελλάδα χρεοκόπησε πρώτα ως κοινωνία"
Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012
Τι να πιστέψεις;
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στην αποβάθρα του ηλεκτρικού στην Ομόνοια 12 το μεσημέρι. Αριστερά η αφίσα καταγγέλλει πως με τις αποσπάσεις το προσωπικό έχει πλέον μειωθεί και δεν επαρκεί. Δεξιά, ο υπεύθυνος του σταθμού απολαμβάνει κουβεντούλα, με εφημερίδα, τσιγάρο (!!!) και φυσικά φραπέ.
Τετάρτη 25 Ιουλίου 2012
Το ΔΟΥ Χαλκίδας καλεί σε μποϋκοτάζ γερμανικών προϊόντων
Σήμερα 25/7 στο ΔΟΥ Χαλκίδας υπήρχε τοιχοκολλημένη στο εσωτερικό του κτιρίου σε 2 σημεία η παρακάτω αφίσα της ένωσης προστασίας καταναλωτών Στερεάς Ελλάδας
Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο λόγος που μια δημόσια υπηρεσία δέχεται να υπάρχει μια τέτοια αφίσα στον χώρο της; Θα το δεχόμουν μια κόσμια αφίσα που να παροτρύνει την αγορά ελληνικών προϊόντων προβάλλοντας τα προτερήματα τους και τα οφέλη τους στην οικονομία, αλλά αυτό που είδα μου κάνει τελείως λαϊκίστικο και σίγουρα όχι κάτι που περιμένω να δω σε έναν τέτοιο χώρο.
Κυριακή 22 Ιουλίου 2012
Φταίει μόνο η Αριστερά για την δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας στην ελληνική κοινωνία;
Πολλοί κατηγορούν την Αριστερά στο σύνολο της ότι δαιμονοποιεί την επιχειρηματικότητα και ότι αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν είμαστε αρκετά ανταγωνιστικοί και παραγωγικοί ως χώρα. Μάλιστα, αυτή η επιχειρηματολογία υιοθετήθηκε ξεκάθαρα από το τωρινό πρωθυπουργό Α. Σαμαρά κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο σε μια προσπάθεια να μειώσει την εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα αναρωτιέμαι, το βάρος αυτής της κατηγορίας το κουβαλάει μόνο η Αριστερά;
Πέρυσι, σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Τορόντο του Καναδά, είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με πολλούς Έλληνες που τώρα μένουν και εργάζονται στην Βόρεια Αμερική (Καναδά και κυρίως ΗΠΑ). Όλοι είχαν να πουν -με παράπονο- για τις τόσο κοντόφθαλμες επαγγελματικές προσδοκίες του Έλληνα, για το πόσο χαμηλά βάζει τον πήχη ως προς τα επιδιωκόμενα κέρδη ("50-100 χιλ το χρόνο μας φτάνουν") αντί να θέτει στόχους για επιδίωξη εκατομμυρίων. Και όλοι ταυτόχρονα μου έλεγαν για την απουσία επιχειρηματικής κουλτούρας στην Ελλάδα, τουλάχιστον στο μέγεθος που υπάρχει εκεί. Από αυτό το ταξίδι κατάλαβα ξεκάθαρα πόσο περιορισμένα βλέπουμε τα πράγματα στην Ελλάδα (δεν μπορεί μια επιχειρηματική ιδέα να περιορίζεται σε μια καφετέρια ή σε ένα κατάστημα λιανικής). Είναι κάτι που κι εγώ δεν το είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα. Γιατί όμως δεν έχουμε κι εμείς αυτή την επιχειρηματικότητα τόσο διασπαρμένη στην κοινωνία μας;
Η σύντομη απάντηση που δίνεται όταν το θέμα συζητείται σε μια παρέα είναι "φταίει το ΚΚΕ, φταίει η Αριστερά που σηκώνει το δάχτυλο και δείχνει στον πλούσιο ως δυνάστη του λαού. Και έτσι χάνουμε θέσεις εργασίας". Κάπου εκεί αναφέρεται η Pirelli που εκδιώχτηκε από την Ελλάδα λόγω της Αριστεράς και η δράση του ΠΑΜΕ. Να σημειώσω ότι στην Ελλάδα όλοι δηλώνουμε Αριστεροί, κυρίως γιατί το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κατάφερε να ταυτίσει τον μη-αριστερό με την χούντα. Άρα, οι πιο πολλοί Έλληνες ήθελαν να είναι μικρομεσαίοι με ένα ικανοποιητικό εισόδημα για μια οικογένεια αλλά χωρίς να κυνηγούν το πολύ μεγάλο κέρδος, άρα και την δημιουργία μεγάλων επιχειρήσεων. Όμως φταίει μόνο η Αριστερά και η λεγόμενη "αριστερή ιδεοληψία" για αυτό;
Σε πολλά κείμενα που έχω διαβάσει στην διάρκεια αυτής της κρίσης, πολλοί αποδίδουν την επιτυχία που έχουν οι Βορειοευρωπαίοι και οι Αμερικανοί -μεταξύ άλλων- στην κουλτούρα της κοινωνίας τους και κυρίως στο γεγονός ότι είναι Προτεστάντες. Ενδεικτικά, το έχω διαβάσει σε άρθρα του Απ. Δοξιάδη, σε βιβλίο του Γ. Βαρουφάκη μέχρι και blog post του Α. Καρπετόπουλου. Οι πετυχημένοι του καπιταλισμού λοιπόν φαίνεται να τα πηγαίνουν καλά όχι γιατί είναι μη-αριστεροί αλλά κυρίως γιατί απενοχοποίησαν την απόκτηση πλούτου ως κοινωνία μέσα από την θρησκεία.
Εδώ λοιπόν εντοπίζω μια αντίφαση. Ενώ αποδίδουμε την αποτυχία της Ελλάδας στον καπιταλισμό σε μια πολιτική ιδεολογία, στην αρθρογραφία αποδίδεται η επιτυχία των ξένων στην κουλτούρα και την θρησκεία. Ποια είναι λοιπόν η επίδραση της δικής μας θρησκείας στην αποτυχία της Ελλάδας να εφαρμόσει καπιταλισμό και ελεύθερη οικονομία;
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η χριστιανική ελληνορθόδοξη παράδοση μόνο θετική δεν είναι στην επιχειρηματικότητα και την απόκτηση πλούτου. Αν και η ιστορία έχει πάμπολλες περιπτώσεις που η Εκκλησία μας μια χαρά ασχολήθηκε με την απόκτηση και διαχείριση πλούτου (πλέον πρόσφατη περίπτωση είναι η μονή Βατοπεδίου), η παράδοση μας διδάσκει να είμαστε ταπεινοί, να μην κυνηγούμε το κέρδος, ό,τι συμβεί είναι θέλημα Θεού και άλλα τέτοια. Μόνο για καπιταλιστές και επιχειρηματίες δεν μας προετοιμάζει. Θα μπορέσει να πει κάποιος "ε, δεν είναι ότι είμαστε και τόσο πιστοί χριστιανοί, οι περισσότεροι πάμε μόνο το Πάσχα στην εκκλησία". Ναι, δεν πάμε στην εκκλησία αλλά η εκπαίδευση μας στο σχολείο περιλαμβάνει τα θρησκευτικά ως υποχρεωτικό μάθημα. Δεν τα μαθαίνουμε αυτά στην εκκλησία, αλλά τα αποστηθίζουμε στο σχολείο (ο γραφών έγραψε θρησκευτικά 19 στις πανελλήνιες του 2000 προκειμένου να σπουδάσει Πληροφορική!). Η ερώτηση μου είναι, θα αποδώσουμε ευθύνες στην θρησκευτική μας κουλτούρα γιατί δεν πετύχαμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στον καπιταλισμό; Εγώ λέω ναι. Περιμένω σχόλια για το αντίθετο!
Όταν λοιπόν η ΝΔ, ο κ. Σαμαράς και γενικότερα οι δεξιοί αναζητούν ποιοι φταίνε για την δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας, θα περιοριστούν μόνο στην Αριστερά; Γιατί οι πολιτευτές της Δεξιάς δεν κοιτούν λίγο στην χριστιανορθόδοξη παράδοση και, για παράδειγμα, στην επίδραση του μάθηματος των θρησκευτικών στην μη καλλιέργεια επιχειρηματικού πνεύματος στα ελληνόπουλα;
Επιπλέον, αν υπάρχει μια πολιτική ιδεολογία που είναι κοντά στην ελληνική Εκκλησία, είναι οι συντηρητικές εκφάνσεις της Δεξιάς. Τουναντίον η Αριστερά είναι αυτή που δεν αποδέχεται την Εκκλησία... Μήπως λοιπόν, τα πολιτικά επιχειρήματα της ΝΔ είναι λίγο υποκριτικά;
Περιμένω απόψεις και αντίθετες απόψεις.
Πέρυσι, σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Τορόντο του Καναδά, είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με πολλούς Έλληνες που τώρα μένουν και εργάζονται στην Βόρεια Αμερική (Καναδά και κυρίως ΗΠΑ). Όλοι είχαν να πουν -με παράπονο- για τις τόσο κοντόφθαλμες επαγγελματικές προσδοκίες του Έλληνα, για το πόσο χαμηλά βάζει τον πήχη ως προς τα επιδιωκόμενα κέρδη ("50-100 χιλ το χρόνο μας φτάνουν") αντί να θέτει στόχους για επιδίωξη εκατομμυρίων. Και όλοι ταυτόχρονα μου έλεγαν για την απουσία επιχειρηματικής κουλτούρας στην Ελλάδα, τουλάχιστον στο μέγεθος που υπάρχει εκεί. Από αυτό το ταξίδι κατάλαβα ξεκάθαρα πόσο περιορισμένα βλέπουμε τα πράγματα στην Ελλάδα (δεν μπορεί μια επιχειρηματική ιδέα να περιορίζεται σε μια καφετέρια ή σε ένα κατάστημα λιανικής). Είναι κάτι που κι εγώ δεν το είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα. Γιατί όμως δεν έχουμε κι εμείς αυτή την επιχειρηματικότητα τόσο διασπαρμένη στην κοινωνία μας;
Η σύντομη απάντηση που δίνεται όταν το θέμα συζητείται σε μια παρέα είναι "φταίει το ΚΚΕ, φταίει η Αριστερά που σηκώνει το δάχτυλο και δείχνει στον πλούσιο ως δυνάστη του λαού. Και έτσι χάνουμε θέσεις εργασίας". Κάπου εκεί αναφέρεται η Pirelli που εκδιώχτηκε από την Ελλάδα λόγω της Αριστεράς και η δράση του ΠΑΜΕ. Να σημειώσω ότι στην Ελλάδα όλοι δηλώνουμε Αριστεροί, κυρίως γιατί το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κατάφερε να ταυτίσει τον μη-αριστερό με την χούντα. Άρα, οι πιο πολλοί Έλληνες ήθελαν να είναι μικρομεσαίοι με ένα ικανοποιητικό εισόδημα για μια οικογένεια αλλά χωρίς να κυνηγούν το πολύ μεγάλο κέρδος, άρα και την δημιουργία μεγάλων επιχειρήσεων. Όμως φταίει μόνο η Αριστερά και η λεγόμενη "αριστερή ιδεοληψία" για αυτό;
Σε πολλά κείμενα που έχω διαβάσει στην διάρκεια αυτής της κρίσης, πολλοί αποδίδουν την επιτυχία που έχουν οι Βορειοευρωπαίοι και οι Αμερικανοί -μεταξύ άλλων- στην κουλτούρα της κοινωνίας τους και κυρίως στο γεγονός ότι είναι Προτεστάντες. Ενδεικτικά, το έχω διαβάσει σε άρθρα του Απ. Δοξιάδη, σε βιβλίο του Γ. Βαρουφάκη μέχρι και blog post του Α. Καρπετόπουλου. Οι πετυχημένοι του καπιταλισμού λοιπόν φαίνεται να τα πηγαίνουν καλά όχι γιατί είναι μη-αριστεροί αλλά κυρίως γιατί απενοχοποίησαν την απόκτηση πλούτου ως κοινωνία μέσα από την θρησκεία.
Εδώ λοιπόν εντοπίζω μια αντίφαση. Ενώ αποδίδουμε την αποτυχία της Ελλάδας στον καπιταλισμό σε μια πολιτική ιδεολογία, στην αρθρογραφία αποδίδεται η επιτυχία των ξένων στην κουλτούρα και την θρησκεία. Ποια είναι λοιπόν η επίδραση της δικής μας θρησκείας στην αποτυχία της Ελλάδας να εφαρμόσει καπιταλισμό και ελεύθερη οικονομία;
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η χριστιανική ελληνορθόδοξη παράδοση μόνο θετική δεν είναι στην επιχειρηματικότητα και την απόκτηση πλούτου. Αν και η ιστορία έχει πάμπολλες περιπτώσεις που η Εκκλησία μας μια χαρά ασχολήθηκε με την απόκτηση και διαχείριση πλούτου (πλέον πρόσφατη περίπτωση είναι η μονή Βατοπεδίου), η παράδοση μας διδάσκει να είμαστε ταπεινοί, να μην κυνηγούμε το κέρδος, ό,τι συμβεί είναι θέλημα Θεού και άλλα τέτοια. Μόνο για καπιταλιστές και επιχειρηματίες δεν μας προετοιμάζει. Θα μπορέσει να πει κάποιος "ε, δεν είναι ότι είμαστε και τόσο πιστοί χριστιανοί, οι περισσότεροι πάμε μόνο το Πάσχα στην εκκλησία". Ναι, δεν πάμε στην εκκλησία αλλά η εκπαίδευση μας στο σχολείο περιλαμβάνει τα θρησκευτικά ως υποχρεωτικό μάθημα. Δεν τα μαθαίνουμε αυτά στην εκκλησία, αλλά τα αποστηθίζουμε στο σχολείο (ο γραφών έγραψε θρησκευτικά 19 στις πανελλήνιες του 2000 προκειμένου να σπουδάσει Πληροφορική!). Η ερώτηση μου είναι, θα αποδώσουμε ευθύνες στην θρησκευτική μας κουλτούρα γιατί δεν πετύχαμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στον καπιταλισμό; Εγώ λέω ναι. Περιμένω σχόλια για το αντίθετο!
Όταν λοιπόν η ΝΔ, ο κ. Σαμαράς και γενικότερα οι δεξιοί αναζητούν ποιοι φταίνε για την δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας, θα περιοριστούν μόνο στην Αριστερά; Γιατί οι πολιτευτές της Δεξιάς δεν κοιτούν λίγο στην χριστιανορθόδοξη παράδοση και, για παράδειγμα, στην επίδραση του μάθηματος των θρησκευτικών στην μη καλλιέργεια επιχειρηματικού πνεύματος στα ελληνόπουλα;
Επιπλέον, αν υπάρχει μια πολιτική ιδεολογία που είναι κοντά στην ελληνική Εκκλησία, είναι οι συντηρητικές εκφάνσεις της Δεξιάς. Τουναντίον η Αριστερά είναι αυτή που δεν αποδέχεται την Εκκλησία... Μήπως λοιπόν, τα πολιτικά επιχειρήματα της ΝΔ είναι λίγο υποκριτικά;
Περιμένω απόψεις και αντίθετες απόψεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)