Σκέψεις για την πρόοδο

"Competition swimming pool block" by Rufino Uribe

Κολυμβητήριο Ηλιούπολης, Τετάρτη πρωί με αρκετό κόσμο στη πισίνα. 3 λεωφορεία ενός "κέντρου διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας Α.Μ.Ε.Α" φτάνουν και αφήνουν καμιά 20αριά άτομα κάθε ηλικίας και φύλου. Μερικοί από αυτούς βάζουν μαγιό και μπαίνουν στη πισίνα, αρκετοί όμως, είτε επειδή φοβούνται είτε επειδή κρυώνουν, κάθονται με τα ρούχα τους, σχεδόν σαν αγάλματα, σε ένα παγκάκι δίπλα στο νερό. Ο κόσμος που κολυμπάει τους κοιτάζει με θλιμμένο βλέμμα, ενώ ακούω μερικούς που μουρμουράνε "τα κακόμοιρα".

Ξαφνικά ένα παιδί με μαγιό βγαίνει από τα αποδυτήρια και αντί να πέσει όπως οι υπόλοιποι στο νερό από τα πλάγια, ξεφεύγει από τη προπονήτρια και ανεβαίνει πάνω στο βατήρα. Οι υπόλοιποι που κάθονται στο παγκάκι, σαν να τους χτύπησε ρεύμα, πετάγονται και αρχίζουν να φωνάζουν "πήδα", "κάνε βουτιά". Εκείνος, κοιτάζει την προπονήτρια σαν να περιμένει να του πει έλα πίσω, αλλά εκείνη βλέποντας την χαρά των υπολοίπων του λέει σαν να τον προκαλεί "άντε ρε συ πήδα να σε δω". Ήταν φανερό πως ξαφνιάστηκε από την προτροπή της προπονήτριας, κάνει να κατέβει αλλά τελικά παίρνει φόρα και κάνει μια εντυπωσιακή "μπόμπα". Αυτοί που ήταν στο παγκάκι, όρθιοι τώρα, βαράνε παλαμάκια με όλη την δύναμη τους και γελάνε τόσο δυνατά που σίγουρα ακούγονται στα διπλανά σπίτια. Ξαφνικά το περίλυπο βλέμμα εξαφανίστηκε από όλους στην πισίνα, όλοι γελούσαν ενώ μερικοί φώναζαν μπράβο και χειροκροτούσαν. Σαν να ξαφνιάστηκαν που ανακάλυψαν ότι ο κόσμος στο παγκάκι δεν ήταν άψυχος. Δεν ξανά άκουσα κάποιον να λέει "τα κακόμοιρα".

Εμείς οι Έλληνες πιστεύω είμαστε εγωιστές και πάντα κοιτάζουμε τον εαυτό μας. Και ίσως για αυτό να μην έχουν προοδέυσει αρκετά τα τελευταία χρόνια: γιατί κάνουμε μόνο ότι χρειάζεται για να είμαστε εμείς καλά. Όσο όμως σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας, δεν πρόκειται να "ανεβούμε στο βατήρα" και να κάνουμε την εντυπωσιακή βουτιά. Γιατί στο βατήρα δεν ανεβαίνεις για να πάρεις καλύτερο iphone ή για να φας σε ένα καλύτερο εστιατόριο. Στο βατήρα ανεβαίνεις για όλους αυτούς που είτε φοβούνται είτε δεν μπορούν, και αυτό θέλει θάρρος. Και μπορεί να φαίνεται δύσκολο, αλλά ακόμη και ένας αν το κάνει ίσως είναι αρκετό για να πάρει "τα πάνω της" όλη η ομάδα.

Έτσι εξηγούνται πολλά

Άρθρο 74 του Συντάγματος, παράγραφος 5:

[...]Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση[...]

 Σχέδιο  νόμου για την  Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία και άλλες διατάξεις του υπουργείου παιδείας προς συζήτηση και ψήφιση στην βουλή. Ο πρώην υπουργός παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος κατέθεσε σε αυτό το νομοσχέδιο τροπολογία για τα καταστήματα στο Μικρολίμανο. Μάλιστα το διαφημίζει περιχαρής και στην προσωπική του σελίδα, όπως φαίνεται από το screenshot που τραβήχτηκε στις 27-11-2014

Η προσωπική σελίδα του Κ. Αρβανιτόπουλου με την τροπολογία στο νομοσχέδιο για την Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία

Δεδομένου ότι η βουλή σέβεται το σύνταγμα, δεν μπορεί κανείς παρά να συμπεράνει πως τα μαγαζιά στο Μικρολίμανο έχουν σχέση με την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία στην Ελλάδα. Και αυτό εξηγεί πολλά. Κυρίως όμως εξηγεί γιατί έχουμε παιδεία, επιπέδου καφενείου.

Υ.Γ. Για το ίδιο νομοσχέδιο κατατέθηκε τροπολογία για την ρύθμιση των βοσκοτόπων... 

Γιατί διαφωνώ με το κλείσιμο της ΕΡΤ

Διαφωνώ με το κλείσιμο της ΕΡΤ, κυρίως για το τρόπο που επιχειρείται. Επιγραμματικά, διαφωνώ διότι:

α) θεωρώ ότι γίνεται για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους για να ενισχύσει η ΝΔ το προφίλ της, με τρόπο που όμως τονώνει την πόλωση,

β) η ανακοίνωση, που κάποιος έγραψε και έδωσε στον Σ. Κεδίκογλου να διαβάσει, ήταν το λιγότερο υποκριτική.

Αναλυτικά.

Ναι, θέλω να γίνουν αλλαγές στο δημόσιο. Συμφωνώ να μειωθεί η ΕΡΤ (και όλο το δημόσιο γενικά) , θέλω να πληρώνω λιγότερα χρήματα για της ανάγκες της ΕΡΤ (και του δημοσίου) και δεν θέλω η ΕΡΤ να είναι κρατική αλλά δημόσια. Αν σκοπεύουν να την κρατήσουν κρατική (δηλαδή γραφείο Τύπου των κομμάτων), τότε επιπλέον επιθυμώ να έχω επιλογή να μην πληρώνω το ανταποδοτικό τέλος προς την ΕΡΤ.

Είχε τέτοιο στόχο η ΝΔ με τις πρόσφατες κινήσεις της; Είμαι 100% σίγουρος ότι όχι. Γιατί το λέω αυτό;

Ένα επιχείρημα για το κλείσιμο της ΕΡΤ που παρουσιάζεται είναι ότι έπρεπε να φύγουν 2000 άτομα άμεσα λόγω επιταγών της Τρόικα. Ο κ. Μανιτάκης δεν το κατάφερε με τους επίορκους (λέγεται με "διαρροές" στα ΜΜΕ), οπότε η ΝΔ αποφάσισε να προχωρήσει με το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ. Στέκει κάτι τέτοιο; Ας το δούμε λογιστικά:

α) οι υπάλληλοι της ΕΡΤ δεν πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά από το ανταποδοτικό τέλος. Η απόλυση τους δεν θα μειώσει τα έξοδα της γενικής κυβέρνησης.

β) οι απολυμένοι θα αποζημιωθούν. Με τι λεφτά; Υπάρχει πρόβλεψη; Μάλλον θα τα πάρουν από το προϋπολογισμό, άρα θα τον επιβαρύνουμε κιόλας.

γ) οι κ.κ. Κεδίκογλου-Σαμαράς είπαν ότι θα ξανανοίξει η ΕΡΤ (ως ΝΕΡΙΤ) και κάποιοι θα επαναπροσληφθούν. Αυτοί που θα εισπράξουν αποζημίωση απόλυσης θα επαναπροσληφθούν σε 2 μήνες; Είναι οικονομικά ορθό;

δ) οι κ.κ. Κεδίκογλου-Σαμαράς εξήγγειλαν ότι τις υπόλοιπες θέσεις θα τις καλύψουν με προσλήψεις προσωπικού σε κρίσιμες θέσεις του δημοσίου (νοσοκομεία-εκπαίδευση-ΚΕΠ). Λογιστικά δηλαδή, απολύεται προσωπικό που δεν πληρώνεται από το κρατικό προϋπολογισμό και θα προσληφθεί προσωπικό θα πληρώνεται από το κρατικό προϋπολογισμό.

ε) και η ΝΕΡΙΤ θα χρηματοδοτείται με ανταποδοτικό τέλος. Το ύψος του νέου τέλους δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Αλλά θα πληρώνουμε και πάλι. Μάλιστα, ο κ. Κεδίκογλου χαρακτήρισε το τέλος της ΕΡΤ ως "χαράτσι". Αν και συμφωνώ να μειωθούν οι πληρωμές μου προς το κράτος, ως "χαράτσι" εγώ γνωρίζω το άλλο τέλος, για τα ακίνητα. Το να γλιτώσω 2-3 ευρώ σε κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ είναι καλοδεχούμενο αλλά ακόμα πιο καλοδεχούμενο είναι να μειωθεί το τέλος ακινήτων που είναι πολλές φορές μεγαλύτερο.

Δεν μου είναι προφανές πώς το σχέδιο της ΕΡΤ εξυπηρετεί τα οικονομικά του κράτους (ή τα δικά μας). Αντιθέτως, νομίζω θα επιβαρύνει το κράτος με 1000-1500 επιπλέον θέσεις ΔΥ που πληρώνονται από τους άμεσους και έμμεσους φόρους. Εκτός φυσικά κι αν δεν τηρήσουν τα όσα λένε και δεν κάνουν τις αντίστοιχες προσλήψεις που μόλις προχτές εξήγγειλαν.

Ένα άλλο επιχείρημα είναι ότι η ΝΔ αποφάσισε να εξυγιάνει την ΕΡΤ. Με πείθει αυτό; Πάλι όχι. Γιατί;

α) οι πράξεις με τα λόγια της ΝΔ είναι αντιφατικά. Δεν γίνεται να είσαι η κομμάτι της αιτίας  διασπάθισης και κακοδιαχείρισης των πόρων της ΕΡΤ και σε ένα βράδυ να εμφανίζεσαι ως ο Λευκός Ιππότης της κάθαρσης. Ακόμα και αν η ΝΔ ισχυριστεί ότι μόλις ανέλαβε τα ηνία, δεν παύει να έχει διαχρονικές ευθύνες για την διαχείριση της ΕΡΤ την περίοδο 2004-2009. Φυσικά, αν και η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι μόλις 12 μήνες στην εξουσία, προσέλαβε γρήγορα-γρήγορα διάφορα δικά της παιδιά. Το πιο εξοργιστικό ήταν η ανακοίνωση που κάποιος έγραψε και έδωσε τον κ. Κεδίκογλου να διαβάσει. Ξεχείλιζε από υποκρισία.

β) η στάση της ΝΔ αντιπολιτευτικά πριν 1.5 χρόνο ήταν ενάντια στο σχέδιο εξυγίανσης που σήμερα η ίδια η ΝΔ καταθέτει ως πρόταση. Η ΝΔ παρουσίασε άρον-άρον το νομοσχέδιο της επιτροπής Αλιβιζάτου τελείως απροετοίμαστη (αναφορά στο Υπ. Πολιτισμού που έχει καταργηθεί και το θέμα με το www.nerit.gr).

Τι νομίζω; Από το τρόπο και την επικοινωνιακή τακτική, καταλαβαίνω ότι η ΝΔ απλά θέλει να κλείσει τη ΕΡΤ και να την ξανά-ανοίξει πλήρως ελεγχόμενη. Ο ίδιος ο ΠΘ και βουλευτές όπως η κα. Βούλτεψη και ο κ. Αδ. Γεωργιάδης το είπαν καθαρά: τους ενόχλησαν οι απεργίες. Μόνο που στη χώρα υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο. Αν μια απεργία είναι παράνομη, αυτό κρίνεται στα δικαστήρια και στην συνέχεια η κυβέρνηση μπορεί να απολύσει όσους παρανόμως απεργούν. Ας το κάνει. Αλλά η ρητορεία της ΝΔ είναι άλλη: με ενόχλησε που έκαναν απεργία και τους κλείνω.

Η ΝΔ επιλέγει την ΕΡΤ για να δείξει πυγμή, ότι είναι τολμηρή και δεν φοβάται να κλείσει μια ΔΕΚΟ. Και για να πείσουν ότι πράττουν ορθώς, η ΝΔ χρησιμοποιεί μια γλώσσα και μια υποκριτική συμπεριφορά που όμως τονώνει την πόλωση σε δεξιά-αριστερά.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με όσα γίνονται στην ΕΡΤ. Θα μπορούσα να βάλω άλλη μια λίστα με λόγους που θέλω να μικρύνει η ΕΡΤ. Επίσης με ενοχλεί αυτό που γίνεται στην ΕΡΤ από προχτές: κομματικοί στρατοί με σημαιάκια, η κάμερα να δείχνει παιδάκια εργαζομένων να ρωτάνε "γιατί απολύετε το μπαμπά μου;" (πόσο πιο λαϊκιστκό;) και η κουλτούρα "αυτό θα είναι το δικό μας Πολυτεχνείο" που αναδύεται σε κάθε κινητοποίηση, με "επαναστατικά" τραγούδια της περιόδου, αναφορές σε Χούντα κλπ. Να το άλλο άκρο της πόλωσης.

Σε τι θα συμφωνούσα:
- στη προώθηση σχεδίου εξυγίανσης της ΕΡΤ. Θα υποστήριζα την μείωση σε 1-2 τηλεοπτικά κανάλια και σε μείωση μέσω  απολύσεων. Με στόχο να μειωθεί το κόστος λειτουργίας και αντίστοιχη μείωση του ανταποδοτικού τέλος. Με θεσμική αλλαγή  στο τρόπο λειτουργίας που να αποκλείει (ή μειώνει) τη διασπάθιση χρήματος. Με νομοσχέδιο ψηφισμένο από τη πλειοψηφία της Βουλής και με τρόπο που δεν θα κλείσει το σήμα της ΕΡΤ ούτε ένα λεπτό. Όχι "στις 5μμ το ανακοινώνω, στις 11μμ κλείνω το ρεύμα στο πομπό με τα ΜΑΤ".

- ταυτόχρονη εξυγίανση του τηλεοπτικού χώρου. Δημοπράτηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων για την είσπραξη των εσόδων (που τόσο λείπουν από τον κρατικό προϋπολογισμό) και προβλέπονται σε κάθε μνημόνιο, αλλά (όλως τυχαίως;) αναβάλλονται για το μέλλον.

mr potato-head

Πανεπιστημιακά φροντιστήρια

Τα πανεπιστημιακά φροντιστήρια είναι λίγο πολύ ένα γνωστό φαινόμενο. Όπως επίσης γνωστό είναι πως εργασίες μπορούν να γίνουν κατά παραγγελία επί πληρωμή.  Πλέον  η τελευταία αυτή ανήθικη δραστηριότητα διαφημίζεται με περίσσιο θράσος στους πίνακες ανακοινώσεων των εργαστηρίων του Ο.Π.Α.

Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών που ονειρευόμαστε

Στις 17 Απριλίου θα πραγματοποιηθούν οι φοιτητικές εκλογές. Οι φοιτητικές παρατάξεις έχουν λάβει θέση "μάχης". Ήδη, εδώ και πολλές ημέρες, ένα τεράστιο πανό καλύπτει την πρόσοψη  του κεντρικού κτιρίου του  Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ο.Π.Α.).

Στις 23 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί μια ημερίδα στο Ο.Π.Α. όπου θα παρουσιαστεί το ερευνητικό έργο των ερευνητών του Πανεπιστημίου που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα Ηράκλειτος ΙΙ. Για την προβολή της εκδήλωσης υπάρχει μια μικρή αφίσα (μέγεθος Α4) και στάλθηκαν μία-δύο ηλεκτρονικές ανακοινώσεις.

Τι παράδοξο λοιπόν: Από τη μια μεριά οι φοιτητικές παρατάξεις, με τις αμφιλεγόμενες δράσεις και δραστηριότητές τους, έχουν καταλάβει με το "έτσι θέλω" και με την ανοχή των αρχών του Πανεπιστημίου την πρόσοψη του κεντρικού κτιρίου του Ο.Π.Α. Από την άλλη μεριά οι ερευνητές, που κάτω από εξαιρετικά αντίξοοες συνθήκες (ρωτήστε ένα γνωστό σας ερευνητή για να σας περιγράψει τη γραφειοκρατική διαδικασία για να εγκριθούν τα μάλλον πενιχρά κονδύλια για να προχωρησει την έρευνά του) παράγουν υψηλής στάθμης έργο όπως αποδεικνύεται από τις εργασίες τους σε υψηλού κύρους διεθνή περιοδικά συνέδρια, αρκούνται σε μια μικρή αφίσα (που σύντομα θα καλυφθεί και αυτή από μια αφίσα φοιτητικής παράταξης).

Με τη βοήθεια λοιπόν της τεχνολογίας, παρουσιάζουμε την εικόνα που ονειρευόμαστε για το Πανεπιστήμιο. Μια εικόνα-ελπίδα αλλαγής και ανάπτυξης όπου οι άξιοι άνθρωποι έρχονται στο προσκήνιο και θα έπρεπε να αποτελούν την εικόνα κάθε Πανεπιστημίου προς τα έξω.

Νίκος Φωτίου, Χρήστος Τσιλόπουλος, Βαγγέλης Δούρος, Ξενοφών Βασιλάκος

Ένας κάβουρας στα γραφεία του ΟΠΑ

Μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις. Τρεις εικόνες ίσον τρεις χιλιάδες λέξεις. Η ιστορία όμως χρειάζεται μία εισαγωγή και έναν εμπλουτισμό για την ατμόσφαιρα.

Είσαι στο γραφείο ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι καθημερινής. Δουλεύεις, διαβάζεις, πειραματίζεσαι, κάνεις την έρευνά σου. Η ώρα είναι 3μ.μ. Αυτό δυστυχώς σημαίνει ότι δεν μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο για δύο ακόλουθους λόγους. Πρώτος λόγος: Από το υποκατάστημα μεγάλης αλυσίδας διανομής πίτσας το οποίο βρίσκεται στην ίδια διεύθυνση (η ακριβής ορολογία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι «συστεγάζεται»;) με τα γραφεία καθηγητών και ερευνητών του ΟΠΑ βγαίνει μία απίστευτη δυσωδία από τηγανητά κρεμμύδια. Δεύτερος λόγος: Βρίσκεσαι πίσω από το κουζινάκι ενός διαμερίσματος στο οποίο οι ένοικοι έχουν μία προτίμηση σε συνταγές με εντόνως ενοχλητικά στη μυρωδιά μπαχαρικά.

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που τα μάτια σου έχουν κουραστεί από την οθόνη και θέλουν να αντικρίσουν λίγο καθαρό γαλάζιο ουρανό. Με ένα απλό κοίταγμα από το γραφείο στο οποίο κάθεσαι αντικρίζεις τη θέα όπου μοιράζομαι μαζί σας στην ακόλουθη φωτογραφία.

Η θέα σου φαντάζει λίγο σκούρα πορτοκαλί έως σάπια καφέ και καθώς το σωστό είναι πως πρέπει να σηκώνεσαι και όρθιος ώστε να ξεπιάνεσαι πας για μία βόλτα πιο κοντά στο παράθυρο.

Είσαι έτοιμος να σηκώσεις το κεφάλι σου ψηλά να δεις και λίγο φυσικό φως όταν σου λένε μέσα από το γραφείο: «Στον ακάλυπτο υπάρχει ένας κάβουρας». Πιστεύεις πως είναι άλλο ένα πεταμένο εργαλείο στη μικρή χωματερή που έχει σχηματιστεί κάτω. Θυμάσαι εκείνη τη φορά που έφυγε από την απέναντι πολυκατοικία μία ντουζιέρα. Και ψάχνεις να βρεις τον κάβουρα.

Τι κάβουρας είναι αυτός; Όχι δεν είναι το εργαλείο. Είναι το γνωστό «καρκινοειδές μαλακόστρακο της τάξης των Δεκαπόδων και της υποτάξεως των βραχύουρων».

Θα σε συντροφεύσει και αυτός στις επόμενες ημέρες έρευνας που σου απομένουν. Μαζί και τον Αύγουστο με το κλιματιστικό να μη λειτουργεί κατά πάσα πιθανότητα επειδή κλείνει με κεντρική εντολή από την Πρυτανεία. Τότε θα ανοίγεις το παράθυρο και θα σε συντροφεύουν και οι μυρωδιές της πιτσαρίας και του απέναντι διαμερίσματος.

Είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα και αυτό βγαίνει προς τα έξω.

Καρδερίνα

Μήπως μας λείπει ένα καλό παράδειγμα;

Στην Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια στο ύψος του Βενέτη, υπάρχει μια διάβαση πεζών που διασχίζει κάθετα το δρόμο. Σε αυτή την διάβαση, ριψοκίνδυνοι πεζοί μπορούν να "διασκεδάσουν", δοκιμάζοντας να περάσουν τον δρόμο, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη τους στα ύψη.

Σήμερα το βράδυ λοιπόν περνούσα με το αυτοκίνητο μου από αυτό το σημείο. Η κίνηση ήταν ελαφριά. Βλέπω στην άκρη του δρόμου μερικούς πεζούς να περιμένουν στην διάβαση και σταματάω. Βλέπω από τον δεξί μου καθρέφτη, ένα αμάξι να έρχεται. "Τους έφαγε, τώρα" σκέφτηκα, αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη ο οδηγός κοκαλώνει! Οι πεζοί διασχίζουν τον δρόμο και χαιρετάνε. Κοιτάζω τον καθρέφτη μου, και 2 αμάξια πιο πίσω μου, βλέπω τον οδηγό που κανονικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει ήδη τα κορναρίσματα, να σταματάει και αυτός με την σειρά του για να αφήσει κάποιους άλλους πεζούς να περάσουν!

Να ήταν που ήταν γλυκιά η βραδιά; Να ήταν το ολόγιομο φεγγάρι; Δεν ξέρω για ποιο περίεργο λόγο αλλά η Πατησίων για 30 δευτερόλεπτα έγινε ένας Ευρωπαϊκός δρόμος!

Και αν δεν είχα σταματήσει; Μήπως τελικά δεν ισχύει το "γιατί να το κάνω αφού δεν το κάνει κανείς", και πρέπει να το αντικαταστήσουμε "ας το κάνω γιατί κάποιος που θα με δει θα κάνει το ίδιο"; Μήπως τελικά αυτό που μας λείπει είναι ένα καλό παράδειγμα;